Joost Hoving
Volledig scherm
PREMIUM
© Joost Hoving

Reek voor reek

Column Jan van DammeRegendruppels tegen het raam. Het is al even geleden dat ik dat geluid heb gehoord. Vanaf de wit uitgeslagen landerijen, vanuit de sloten, van tussen de grassprieten van ons gazon, overal hoor ik zuchten van verlichting. Voorzichtig, er is nog wel wat meer hemelwater nodig voor we hosanna kunnen roepen. Een emmer vol, zei m’n opa als het stof onder zijn klompen opwolkte.

  1. Kok-ok-ok: zomaar een vreemdeling in de tuin
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Kok-ok-ok: zomaar een vreemde­ling in de tuin

    Opeens trok mijn hoofd naar rechts. Kijk, daar had je het. Ik tufte op het gemakje van Middelburg naar Goes. Net voorbij waar Walcheren Beveland werd, rechts van de snelweg. Een heel veld gerst dat diep geel kleurde. Stijn Streuvels en Vincent van Gogh zouden er slapeloze nachten van gehad hebben. Zacht wuivend in de zucht van de passerende auto's. De baarden van de aren lichtjes naar de grond gebogen. Zomer, man, zomer.
  2. Ook aan de serie buurtschappen komt een eind: ik vond het mooi, heel mooi
    PREMIUM
    column jan van damme

    Ook aan de serie buurtschap­pen komt een eind: ik vond het mooi, heel mooi

    Aan alles komt een eind. Ook aan de serie buurtschappen. Vorig jaar begin juli was Stroodorp bij Kamperland op Noord-Beveland het eerste gehucht. Marijke vertelde hoe ze er een halve eeuw geleden als meisje op vakantie kwam en huilde als ze terug naar huis in Vlaardingen moest. Afgelopen zaterdag was ik met fotograaf Ruben Oreel in Strijenham, nummer 42, op de zuidrand van Tholen. Vlaamse Ellen had er heimwee naar pistolekes en een echte slager.
  1. Een klap op de schouder, een seksistische grap en hij kon weer in zijn Volvo klimmen
    PREMIUM
    column jan van damme

    Een klap op de schouder, een seksisti­sche grap en hij kon weer in zijn Volvo klimmen

    Het was in de tijd dat ik wel eens meereed in een van onze vrachtwagens. Hoog in de Volvo F89, met een grommende dieselmotor onder mijn voeten, ik droom er nog wel eens van. Na een klein half uurtje stonden we bij de grensovergang van Sluis. Geüniformeerde douaniers wilden formulieren zien, veel papier waarop ze stempels konden knallen. Transito, hoefijzerverkeer, ik leerde er allerlei nieuwe termen.
  2. Onze op onderduik ingerichte achterkamer oogt volstrekt overbodig
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Onze op onderduik ingerichte achterka­mer oogt volstrekt overbodig

    We hadden onze achterkamer al ingericht. Of tuinkamer, of studeerkamer, in elk geval, de ruimte in ons huis die het verst van de straatkant af ligt. De eindejaarsopstelling, zo was de gangbare benaming geworden. Dat wil zeggen: een gerieflijke mand, een berg gezonde kauwkluifjes, een waterbak en een voorraad brokken voor minstens twee dagen. En, misschien nog wel het belangrijkst van al, de geluidsinstallatie met een stapel kerst- en wintercd’s.

Columns