Volledig scherm
PREMIUM
Jan van Damme. © Lex De Meester

Oorlogskind

COLUMN JAN VAN DAMMEAch Irene, je bent een oorlogskind.

De bezettingsjaren, het inferno dat bevrijding werd genoemd, ik heb erover gehoord. Over pa die vanuit zijn schuttersputje op de dijk met een geweer uit de Eerste Wereldoorlog op een Duitse bommenwerper schoot. De Junker of Heinkel loste meteen daarna een deel van zijn lading op het erf van de familieboerderij aan de kust van Groede. En over de rampzalige herfst van 1944. Hoe hij gewond raakte, hoe onze moeder met drie jonge kinderen uit de tot Nieuwvliet opgeschoven frontlinie naar Hoofdplaat vluchtte.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. De eerste keer dat de deur van de tractorcabine dichtklapt
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    De eerste keer dat de deur van de tractorca­bi­ne dichtklapt

    Zo ongeveer uit mijn broek gewaaid. Straatveger Joske zei dat wel eens. Hij scharrelde met veger en handkarretje door de straten van Groede, een halve eeuw geleden. Als hij sprak had hij niet veel woorden, zijn spreektempo was aan de trage kant. Na afloop van een windkracht 8 of meer kwam ik hem vaak opgewekt tegen. Pannen van het dak, wees hij opgewekt naar een beschadigd huis. Om vervolgens aan de pijpen van zijn van gemeentewege verstrekte ketelpak te trekken: ‘Uit m'n broek gewaaid'.

Columns