Volledig scherm
PREMIUM
© Joost Hoving

Kijk, dat is nou onze Wybren

Column Jan van DammeTijd voor een update. Vooral ook omdat ik u nu eindelijk beeld en geluid kan bieden. Onze kleinzoon Wybren wordt een beetje een filmster. Bij wijze van spreken dan. Ik krijg elke keer kippenvel als ik zijn mama hoor zingen en hem door het beeld zie hopsen.

Dat heb je natuurlijk met ouders die voor een leven in de muziek hebben gekozen. Zij zangeres, hij saxofonist. Wybren kwam drie jaar geleden als een mooi geschenk. Helaas bleef niet alles rozengeur en maneschijn. De kleine man bleek een genetische afwijking te hebben waardoor hij epilepsie en een ontwikkelingsstoornis heeft. Daardoor is het onzeker of hij ooit gaat lopen en praten.

  1. Bij Ciara denk ik aan het zeurderige buurmeisje
    PREMIUM
    column jan van damme

    Bij Ciara denk ik aan het zeurderige buurmeisje

    En ik maar denken dat we vandaag wel uitgewaaid zouden zijn. Leuk hoor, zo'n negen of tien Beaufort. Golvende rietkragen langs mijn Brigdamse Padje, meeuwen dwarrelen als snippers papier richting Westkapelle, je krijgt een ontiegelijke por in je rug als je de hoek van de Noordweg en het Ooststraatje rondt. Allemaal amusant, voor even. Zeker als je meeleeft met de tegenwindfietsers op de Oosterscheldekering. Zonder versnelling en met een speciale kots-zone. Heroïsch.

Columns