Jan van Damme
Volledig scherm
PREMIUM
Jan van Damme © Joost Hoving

Je bent al gauw een boomer als je niet altijd begripvol bent

Column Jan van DammeNog geen licht aan de horizon. Shit, de bieten zijn pas gisteren van het land gereden. Het bordje 'Slik’ staat uit het lood gewaaid in de berm. De klei metselt zich robuust tussen achterwiel en spatbord. Trappen, harder, bij Scherpbier klimt het nog ook. Uitpuilende schooltas op de bagagedrager, de broodtrommel past er niet in, die heb ik er los bovenop bevestigd onder de snelbinders. Bruin brood met gebakken ei, dat is nog iets om naar uit te kijken vandaag. 

  1. Zo uitgerekt zag ik mijzelf zelden
    PREMIUM
    COLUMN JAN VAN DAMME

    Zo uitgerekt zag ik mijzelf zelden

    Boven me was het voor het eerst in dagen strak blauw. In het verre oosten lag een wolkenband die voorlopig van geen wijken wist. De opkomende zon zat er om een uur of acht ‘s morgens nog achter verscholen. Tot ik op het Brigdamse padje mijn dagelijkse uitje eindig verklaarde en met onze viervoeter op huis aan stevende. Zonnestralen piepten over de wolkenband heen en opeens liep ik achter mijn eigen schaduw aan. Een donker silhouet van zo'n drie meter lang. Zo uitgerekt zag ik mezelf zelden.
  1. Bij Ciara denk ik aan het zeurderige buurmeisje
    PREMIUM
    column jan van damme

    Bij Ciara denk ik aan het zeurderige buurmeisje

    En ik maar denken dat we vandaag wel uitgewaaid zouden zijn. Leuk hoor, zo'n negen of tien Beaufort. Golvende rietkragen langs mijn Brigdamse Padje, meeuwen dwarrelen als snippers papier richting Westkapelle, je krijgt een ontiegelijke por in je rug als je de hoek van de Noordweg en het Ooststraatje rondt. Allemaal amusant, voor even. Zeker als je meeleeft met de tegenwindfietsers op de Oosterscheldekering. Zonder versnelling en met een speciale kots-zone. Heroïsch.
  2. Geduld, als je dat nou eens kon bestellen
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Geduld, als je dat nou eens kon bestellen

    Dat was nog eens een opbeurend begin van de dag. Ze kwam even aan mijn bureau staan. De laatste dikke pil van Oek de Jong in de hand. Ze had 'm uit. Er klonk enige teleurstelling door in haar stem. Maar dat moest ik niet verkeerd opvatten. Ze had de zwaar in Zeeland gewortelde 'Zwarte schuur’ zo mooi gevonden dat ze het uitlezen steeds had uitgesteld. De laatste week had ze zichzelf op een rantsoen gezet van maximaal tien pagina's per dag. Om het maar te rekken.
  3. De spookstranden, de spookcampings, de spookterrassen, het doet wel zeer
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    De spookstran­den, de spookcam­pings, de spookter­ras­sen, het doet wel zeer

    Een vlucht boven Zeeland. Geheid dat je overal stofwolken ziet verwaaien. Boeren op hun landerijen, ze eggen, zaaien, planten. Wit uitgeslagen klei krijgt even een iets gezondere, grijsbruine kleur. Op akkers netjes aangeharkt in rijen en ruggen lijkt er niets aan de hand. Maar het is droog, in elk geval de bovengrond is gortdroog. Een 'buujtje’ zou geen kwaad kunnen, zegt mijn boer die zich afvraagt hoe zijn bietenzaad in deze woestijn moet ontkiemen.
  1. Anna Ivens-de Rijcke viert vandaag haar 100ste verjaardag
    Play

    Anna Ivens-de Rijcke viert vandaag haar 100ste verjaardag

  2. Alle nieuwe maatregelen op een rijtje
    Play

    Alle nieuwe maatrege­len op een rijtje

Columns