Joost Hoving
Volledig scherm
PREMIUM
© Joost Hoving

Het jaar loopt ten einde. We spitten, we wachten

Het grote wachten is begonnen. Bomen op de binnendijken zijn half, bijna heel van hun blad ontdaan. Beneden op de akkers brommen bietenrooiers van einder naar einder en laten verpulverd groen achter. De aardappelvelden bieden met het afgestorven loof al een doodse aanblik. Mais wordt met veel kabaal van het land gereden. Eindelijk, afgelopen maand is het grondwater weer enigszins op peil gekomen. Borden met ‘slik’ en 'modder’ geven aan waar je je op glad ijs begeeft.

  1. Onze op onderduik ingerichte achterkamer oogt volstrekt overbodig
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Onze op onderduik ingerichte achterka­mer oogt volstrekt overbodig

    We hadden onze achterkamer al ingericht. Of tuinkamer, of studeerkamer, in elk geval, de ruimte in ons huis die het verst van de straatkant af ligt. De eindejaarsopstelling, zo was de gangbare benaming geworden. Dat wil zeggen: een gerieflijke mand, een berg gezonde kauwkluifjes, een waterbak en een voorraad brokken voor minstens twee dagen. En, misschien nog wel het belangrijkst van al, de geluidsinstallatie met een stapel kerst- en wintercd’s.
  2. Je bent al gauw een boomer als je niet altijd begripvol bent
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Je bent al gauw een boomer als je niet altijd begripvol bent

    Nog geen licht aan de horizon. Shit, de bieten zijn pas gisteren van het land gereden. Het bordje 'Slik’ staat uit het lood gewaaid in de berm. De klei metselt zich robuust tussen achterwiel en spatbord. Trappen, harder, bij Scherpbier klimt het nog ook. Uitpuilende schooltas op de bagagedrager, de broodtrommel past er niet in, die heb ik er los bovenop bevestigd onder de snelbinders. Bruin brood met gebakken ei, dat is nog iets om naar uit te kijken vandaag.
  1. Eindelijk weer markt in Veere
    Play

    Eindelijk weer markt in Veere

  2. Geitenboer Roy raakt niet van zijn kaas af
    Play

    Geitenboer Roy raakt niet van zijn kaas af

Columns