Joost Hoving
Volledig scherm
PREMIUM
© Joost Hoving

De tijdloosheid: we hebben het hier in Zeeland zomaar voor het oprapen

Column Jan van DammeWe liepen samen op vanochtend. Mijn bijna-buurman met zijn Helena. Ik met ons Friese zwart-witje, Dibbe, een paar slagen ieler dan de al goed in haar wintervacht gestoken herder van een paar huizen verderop. We keken met een lichte vertedering naar het duo dat daar voor ons uit of achter ons aan scharrelde. Gezellig, een beetje Jut en Jul. Helena kleurde goed tussen de herfstbladeren.

  1. Dankzij de avondklok loop ik met mijn hoofd tussen de sterren
    PREMIUM
    COLUMN JAN VAN DAMME

    Dankzij de avondklok loop ik met mijn hoofd tussen de sterren

    Het was en is mijn vaste loopje. ’s Avonds om een uur of 10, 11 even snel naar buiten omdat huisgenoot Dibbe zo nodig nog eens moet. Zonder er erg in te hebben stapte ik elke keer in een kooi van omgevingsgeluiden. Vliegtuigen hoog boven mijn hoofd brommend op weg naar zonniger oorden, in de verte op de rondweg opschakelende vrachtwagens met containers uit de haven van Rotterdam, op mijn Noordweg late feestgangers en familiebezoekers.

Columns