Volledig scherm
PREMIUM
Jan van Damme. © Joost Hoving

De ‘onhesnikkerd’n’ hebben het gewonnen

Een dag heeft het geduurd. En een nacht. Toen had ik zijn naam beet. Meneer B. Hoe kon ik die kwijt zijn? Op Hemelvaartsdag kwamen we elkaar tegen in de Lange Delft, de die middag half geopende winkelstraat van Middelburg. Tegenkomen was het niet helemaal, we schampten elkaar. Onder zijn snor ontwaarde ik een glimlach vol herkenning. 

Het was zeker dertig jaar geleden dat we elkaar gezien hadden. Meneer B. werkte in het magazijn van wat toen nog de Provinciale Bibliotheek van Zeeland heette. In de Middelburgse abdij, bereikbaar via de kloostergang en een goederenliftje ergens in een hoek. Ik sprong daar in die tijd rond als losse kracht. Meneer B. was een echte meneer. Tussen de boekenstellages in het magazijn droeg hij een stofjas, daarbuiten was hij altijd piekfijn in het pak. 

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Over de Hemelvaart van Maria had ik zo mijn eigen gedachten
    PREMIUM
    column jan van damme

    Over de Hemelvaart van Maria had ik zo mijn eigen gedachten

    We liggen er al gestoppeld bij. Afgelopen zondag rukten er zelfs op Walcheren combines uit. Regen voorspeld, dan knijpen ze boven best een oogje dicht. Grote gele, rode en groene gevaartes trekken banen op de nog droge velden. Ze produceren een doordringende piep als ze op het veureinde moeten keren. Hun wolken van tarwe- en graszaadstof temperen de zonnekracht. Al maaidorsend kondigen de New Hollands, John Deeres en Massey Fergusons het einde van de Zeeuwse zomer aan.

Columns