Jan van Damme
Volledig scherm
PREMIUM
Jan van Damme © Joost Hoving

Dankjewel, Johan

Paasmaandag. De frisse neus begon met een zonnetje. Een schrale, vlagerige wind, dat wel. Gewaarschuwd voor een graad of vijf hadden we onze winterjassen weer uit de kast gehaald. Maar, zoals gezegd, een zonnetje. Hoe bedrieglijk. Nog voor we halverwege waren gewandeld, trok er een grijze winterlucht boven onze hoofden samen en liepen we voor we er erg in hadden in een sneeuwjacht. Als halve sneeuwpoppen kwamen we thuis.

  1. Kijk eens om u heen, grote kans dat er een schrijver in uw straat woont
    PREMIUM
    column jan van damme

    Kijk eens om u heen, grote kans dat er een schrijver in uw straat woont

    Mijn wereld bestaat even helemaal uit papier. Boekenpapier wel te verstaan. En natuurlijk krantenpapier, maar dat is er altijd. Het boekenpapier is een extraatje dezer dagen. De geur van vers gedrukte letters, het ritselen van het omslaan van een bladzijde. En, oh luxe, soms kan er een leeslint tussen de pagina’s worden gevlijd. Er zouden meer boeken van een lint moeten worden voorzien, gewoon, omdat het zo lekker voelt.
  2. Veel vogelverschrikkers hadden ze daar in het land staan
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Veel vogelver­schrik­kers hadden ze daar in het land staan

    Lage zonnen. Lange schaduwen. De zomer aarzelt. Afscheid nemen moet je niet overhaasten. Het land langs mijn pad is gestoppeld. Ontwortelde restjes tarwehalmen met daartussen de Zeeuwse klei die een heel seizoen aan het zicht onttrokken was. Alleen in de sporen van de sproeimachine zag je de bodem doorschemeren. Verderop in de polders ruik ik uien. De aardappelloodsen beginnen gevuld te raken.