Joost Hoving
Volledig scherm
PREMIUM
© Joost Hoving

Daar waar de hemel de aarde raakt is, goed beschouwd, niet eens zo ver weg

Column Jan van DammeVandaag staat de tweede aflevering in de krant. Het is een traditie. Eens in de zoveel jaar gaan we buurten, maken we een rondrit langs gehuchten in de Zeeuwse polders. Deze keer mag ik erop uit. En dat is, kan ik u zeggen, een genoegen.

  1. Het jaar loopt ten einde. We spitten, we wachten
    PREMIUM

    Het jaar loopt ten einde. We spitten, we wachten

    Het grote wachten is begonnen. Bomen op de binnendijken zijn half, bijna heel van hun blad ontdaan. Beneden op de akkers brommen bietenrooiers van einder naar einder en laten verpulverd groen achter. De aardappelvelden bieden met het afgestorven loof al een doodse aanblik. Mais wordt met veel kabaal van het land gereden. Eindelijk, afgelopen maand is het grondwater weer enigszins op peil gekomen. Borden met ‘slik’ en 'modder’ geven aan waar je je op glad ijs begeeft.
  2. Naast mijn boterham met hagelslag: 'Plunderingen, zwaar vuurwerk en branden’
    PREMIUM
    column jan van damme

    Naast mijn boterham met hagelslag: 'Plunderin­gen, zwaar vuurwerk en branden’

    Een zuurdesemboterham deze ochtend. Speciaal opgelet bij aankoop in de super. Zuurdesem levert een lekker verende structuur op. Heel geschikt om mijn margarine - piep, ik mag geen merk noemen maar ik let op mijn cholestrol - op uit te smeren zodat de hagelslag in een zacht bedje valt. Het restje margarine aan mijn mes gebruik ik om het chocoladebed af te toppen. Een taartje, zeiden we vroeger thuis.