Joost Hoving
Volledig scherm
PREMIUM
© Joost Hoving

Daar waar de hemel de aarde raakt is, goed beschouwd, niet eens zo ver weg

Column Jan van DammeVandaag staat de tweede aflevering in de krant. Het is een traditie. Eens in de zoveel jaar gaan we buurten, maken we een rondrit langs gehuchten in de Zeeuwse polders. Deze keer mag ik erop uit. En dat is, kan ik u zeggen, een genoegen.

  1. Ze rijden zo de vouwen uit je broek
    PREMIUM
    column jan van damme

    Ze rijden zo de vouwen uit je broek

    Ja, driewerf ja knikte ik gisteren bij het lezen van de ingezonden brief. Er wordt inderdaad veel te hard gereden op de doorgaande weg in Sint Laurens. Verkeersborden, matrixborden, afwisseling van asfalt en klinkers, het is allemaal verspilde moeite. Ook de sinds de herinrichting veranderde voorrangsregel wil niet landen. Binnen de bebouwde kom gaat rechts voor. Maar pas op als je vanaf rechts de weg opdraait, je loopt het gevaar midscheeps te worden geramd.
  2. Dankzij de avondklok loop ik met mijn hoofd tussen de sterren
    PREMIUM
    COLUMN JAN VAN DAMME

    Dankzij de avondklok loop ik met mijn hoofd tussen de sterren

    Het was en is mijn vaste loopje. ’s Avonds om een uur of 10, 11 even snel naar buiten omdat huisgenoot Dibbe zo nodig nog eens moet. Zonder er erg in te hebben stapte ik elke keer in een kooi van omgevingsgeluiden. Vliegtuigen hoog boven mijn hoofd brommend op weg naar zonniger oorden, in de verte op de rondweg opschakelende vrachtwagens met containers uit de haven van Rotterdam, op mijn Noordweg late feestgangers en familiebezoekers.
  1. Strijenham: paradijselijke natuur, maar het mist een frituur
    Play

    Strijenham: paradijse­lij­ke natuur, maar het mist een frituur

  2. Geitenboer Roy raakt niet van zijn kaas af
    Play

    Geitenboer Roy raakt niet van zijn kaas af

Columns