Volledig scherm
PREMIUM
Jan van Damme. © Joost Hoving

Campagne

COLUMN JAN VAN DAMMEBietenboer, een vak apart. Bij ons thuis ging het over aardappelen en stro. Voor suikerbieten hadden we geen gevoel en geen apparatuur. Ik keek wel eens met ontzag en jaloezie naar de bietenrooiers, die als buitenmaatse ruimtevaartuigen over de groene velden trokken. Soms waren ze bezig terwijl wij de doodgespoten aardappels van het veld aan het halen waren. Klei, knollen en herfstige luchten, zo klonk het en zo was het.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. De eerste keer dat de deur van de tractorcabine dichtklapt
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    De eerste keer dat de deur van de tractorca­bi­ne dichtklapt

    Zo ongeveer uit mijn broek gewaaid. Straatveger Joske zei dat wel eens. Hij scharrelde met veger en handkarretje door de straten van Groede, een halve eeuw geleden. Als hij sprak had hij niet veel woorden, zijn spreektempo was aan de trage kant. Na afloop van een windkracht 8 of meer kwam ik hem vaak opgewekt tegen. Pannen van het dak, wees hij opgewekt naar een beschadigd huis. Om vervolgens aan de pijpen van zijn van gemeentewege verstrekte ketelpak te trekken: ‘Uit m'n broek gewaaid'.

Columns