Jan van Damme
Volledig scherm
PREMIUM
Jan van Damme © Joost Hoving

Bij Biervliet zag ik al dat het in het westen niet pluis was

Het wordt vandaag weer zo'n dag. Amerika van vroeg tot laat. En denk maar niet dat we dan zeker weten of de witgekuifde twitteraar met pensioen kan. Dat gaat nog dagen duren. Als ik zo mijn krant doorblader, is er weinig om vrolijk van te worden. Vooruit, een meisje gered uit het puin van Izmir. Maar dat maakt die aardbeving niet minder erg. Verder corona voor en corona na. Opnamestops van ziekenhuizen, illegale dancefeesten, geruzie over coronaregels, het kabinet dat er nog een tandje bij zet.

  1. Met een vulpen kun je fantastische punten zetten
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Met een vulpen kun je fantasti­sche punten zetten

    Weken ben ik er al mee bezig. In mijn hoofd dan toch. Mijn laatste column. Die moet knallen, schitteren, spetteren, enthousiasmeren, lang herinnerd worden. De overstap naar het pensionadoschap vraagt immers iets heel bijzonders. Maar nu ik een beetje koortsig en wiebelig achter mijn toetsenbord zit, moet ik vooral aan een plumpudding denken. Past wel bij kerst overigens, maar het gaat me om het in elkaar zakken. Al die vooraf verzonnen maar niet opgeschreven afscheidscolumns, ze bleken geen goed fundament te hebben. Helaas.
  2. Hooguit complotdenkers worden vrolijk van een verdwijngat
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Hooguit complotden­kers worden vrolijk van een verdwijn­gat

    Zaterdag eind van de middag, vanuit Middelburg op weg naar Oostburg. Een noodzakelijk maar daarom niet minder vrolijk familiebezoekje, dat is het. We zitten nog ruim voor de avondklok. In de buurt van Biervliet staat er een eerste melding langs de weg: N61 richting Schoondijke afgesloten in verband met asfaltschade. We kijken elkaar aan. Asfaltschade? Heeft het zo hard gevroren dat je nu een complete autoweg moet afsluiten?

Columns