Volledig scherm
PREMIUM
© Joost Hoving

Afgerukte armen, verbrijzelde benen of gewoon in één keer dood

Column Jan van DammeWij hadden het altijd over het hertenkamp. Dat mag niet meer. Een kamp, dat bekt niet lekker moet iemand hebben bedacht. Bij een buitenpodium denk je aan ontspanning en een tosti. Dus nu nodigt Groede Podium uit om op een bunker in het zonnetje te zitten. De herten en andere dieren zijn er nog. De oorlog ook.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. De eerste keer dat de deur van de tractorcabine dichtklapt
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    De eerste keer dat de deur van de tractorca­bi­ne dichtklapt

    Zo ongeveer uit mijn broek gewaaid. Straatveger Joske zei dat wel eens. Hij scharrelde met veger en handkarretje door de straten van Groede, een halve eeuw geleden. Als hij sprak had hij niet veel woorden, zijn spreektempo was aan de trage kant. Na afloop van een windkracht 8 of meer kwam ik hem vaak opgewekt tegen. Pannen van het dak, wees hij opgewekt naar een beschadigd huis. Om vervolgens aan de pijpen van zijn van gemeentewege verstrekte ketelpak te trekken: ‘Uit m'n broek gewaaid'.

Columns