1. Stem! Onze Zeeuwse schrijvers zijn het waard
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Stem! Onze Zeeuwse schrijvers zijn het waard

    Herinnert u zich nog het postkaartenrelletje van een jaar of wat geleden? Het was in de Week van het Zeeuwse Boek. De PZC had daarin een eigen rol gekregen met de organisatie van een speciale publieksprijs. Dus niks geen jury, nee, u, ik, wij allemaal mochten ons favoriete Zeeuwse boek aanwijzen. Dat kon digitaal. Maar, en dat is in dit geval belangrijk, lezers konden ook met de inzending van een briefkaart hun favoriet een zetje geven.
  2. Veel vogelverschrikkers hadden ze daar in het land staan
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Veel vogelver­schrik­kers hadden ze daar in het land staan

    Lage zonnen. Lange schaduwen. De zomer aarzelt. Afscheid nemen moet je niet overhaasten. Het land langs mijn pad is gestoppeld. Ontwortelde restjes tarwehalmen met daartussen de Zeeuwse klei die een heel seizoen aan het zicht onttrokken was. Alleen in de sporen van de sproeimachine zag je de bodem doorschemeren. Verderop in de polders ruik ik uien. De aardappelloodsen beginnen gevuld te raken.
  1. Er staat een fiets op onze stoep
    PREMIUM
    COLUMN

    Er staat een fiets op onze stoep

    Er staat een fiets op onze stoep. Afgelopen zaterdagochtend stond ‘ie er. Op de standaard, pal tegen de rijweg aan. Die wordt wel opgehaald, dachten we. Een lekke band? Even gecheckt. Nee, er zit nog volop lucht voor en achter. Ah, de remkabel van de achterrem is los geschoten. Dat wil zeggen, niet los van de trommelrem, maar de bevestiging aan de buis die naar het achterwiel loopt is kapot waardoor de kabel in een lus naar beneden hangt en de trappers niet meer kunnen ronddraaien.
  1. Eet Zeeuws, eet een paptaart
    PREMIUM
    COLUMN JAN VAN DAMME

    Eet Zeeuws, eet een paptaart

    Nee, de bolus gaat het niet maken. Dat las ik gisteren in deze krant. In het Zeeuwse kun je met het niet bijzonder smakelijk ogende baksel nog wel goede sier maken. Maar daarbuiten... Een exportproduct is het niet. En zal het nooit worden als ik de hedendaagse bakkers goed beluister. Zo’n gedraaide en besuikerde deegrol moet je vers eten. Dagvers. In plastic verpakt met een houdbaarheidsdatum wordt de smaakbeleving geweld aangedaan en ga je er in Amsterdam, of welke wereldstad ook, geen potten mee breken. Zelfs niet als je er een flinke laag roomboter op smeert.
  2. Gesloopt! Het raadhuis, één van de parels van de naoorlogse herbouw
    PREMIUM
    column jan van damme

    Gesloopt! Het raadhuis, één van de parels van de naoorlogse herbouw

    Maak je meteen van je neus, dan kun je wachten op de sussende volzinnen. De soep wordt niet zo heet gegeten, je krijgt nog alle ruimte om mee te praten. In mijn jonge jaren was ik nog weleens geneigd die uitsteltactiek voor waar aan te nemen. Tot plotseling toch die autoweg in de voortuin van een eeuwenoude vliedberg werd gelegd, tot de dijkverzwaring inderdaad enkele meters breder uitviel en die monumentale waterschapswoning eraan moest geloven.
  1. Niet kauwen, hadden we onderling afgesproken, dat vindt Hij vast niet lekker
    PREMIUM
    column jan van damme

    Niet kauwen, hadden we onderling afgespro­ken, dat vindt Hij vast niet lekker

    Ták. Een harde tik met het zakmes op de houten kerkbank. Onze meester keek er streng bij. Eén ták betekende dat we met z'n allen moesten opstaan. Na twee tákken mochten we in colonne naar voren naar de communiebank lopen. Schrijden zou ik nu zeggen, je werd geacht niet te huppen of te versnellen, waardig jongens, waardig. Ik had mijn witte overhemd aan met een strikje onder mijn kin. Sommige meisjes in mijn klas hadden een sluier op hun hoofd, alsof ze gingen trouwen.
  2. Ze rijden zo de vouwen uit je broek
    PREMIUM
    column jan van damme

    Ze rijden zo de vouwen uit je broek

    Ja, driewerf ja knikte ik gisteren bij het lezen van de ingezonden brief. Er wordt inderdaad veel te hard gereden op de doorgaande weg in Sint Laurens. Verkeersborden, matrixborden, afwisseling van asfalt en klinkers, het is allemaal verspilde moeite. Ook de sinds de herinrichting veranderde voorrangsregel wil niet landen. Binnen de bebouwde kom gaat rechts voor. Maar pas op als je vanaf rechts de weg opdraait, je loopt het gevaar midscheeps te worden geramd.
  1. Dankzij de avondklok loop ik met mijn hoofd tussen de sterren
    PREMIUM
    COLUMN JAN VAN DAMME

    Dankzij de avondklok loop ik met mijn hoofd tussen de sterren

    Het was en is mijn vaste loopje. ’s Avonds om een uur of 10, 11 even snel naar buiten omdat huisgenoot Dibbe zo nodig nog eens moet. Zonder er erg in te hebben stapte ik elke keer in een kooi van omgevingsgeluiden. Vliegtuigen hoog boven mijn hoofd brommend op weg naar zonniger oorden, in de verte op de rondweg opschakelende vrachtwagens met containers uit de haven van Rotterdam, op mijn Noordweg late feestgangers en familiebezoekers.
  2. Iets verder op de Oosterscheldekering was het weer raak
    PREMIUM
    column jan van damme

    Iets verder op de Ooster­schel­de­ke­ring was het weer raak

    Afgelopen zondagochtend, een uur of elf. We reden vanuit Middelburg richting Schiedam. Over de Dammenroute. Op de Veerse Gatdam dacht ik nog: een getemd water, dat Veerse Meer, dus niet zo gek dat er richting Veere geen golfje te bekennen is. Het silhouet van het stadje met de ranke stadhuistoren en de plompe Grote Kerk kwam er des te beter door uit. Benader Veere vanaf het water - de vergeten burgemeester Den Beer Poortugael wist waarover hij het had.