Volledig scherm
RUN-BOX-RUN bij Fitland in Goes © Patrick van Iersel

RUN-BOX-RUN en PR!

blogZaterdag gingen we niet gewoon bootcampen. We hadden het evenement RUN-BOX-RUN. Dat hield in: van de Lopers Company zo’n twee kilometer joggen naar Fitland, een uur boksles en daarna weer terug joggen. Toen we bij de Lopers Company vertrokken, werd gelijk een redelijk tempo ingezet. Halverwege moest het tempo, niet alleen voor mij, wat teruggeschroefd worden. “Niet zo snel jongens”, riep Paola naar de kopgroep. Ze hielden even in en we vervolgden samen onze weg naar Fitland op het bedrijventerrein van Klein Frankrijk.

Volledig scherm
Planken bij boksles © Paola van Gilst

Daar aangekomen werd ons clubje voorgesteld aan de trainer. We zochten een paar bokshandschoenen uit en liepen de trappen op naar boven. Daar kwamen we in een zaal met matten. Schoenen uit, sokken uit, ringen, horloges, activity trackers en andere accessoires af. Eigenlijk brillen ook, maar omdat ik zonder praktisch niks zie mocht ik de mijne op mijn neus houden.

Techniek oefenen

Volledig scherm
Boksles bij Fitland in Goes © Paola van Gilst

We begonnen met een warming-up: in de lucht stoten en op de plaats knieliften. Vervolgens werd ons langzaam aan de basis van de techniek bijgebracht. De kracht komt vanuit je lichaam en niet vanuit je arm of vuist. Met andere woorden: telkens een stap naar voren zetten en van daaruit je arm naar voren stoten. We oefenden op verschillende manieren op de bokshandschoenen van elkaar: links, rechts, kruislinks, van boven naar onder stoten, etc. Telkens wisselden we van partner om mee te oefenen.

Tussendoor deden we setjes knieliften, planken en opdrukken. De trainer was erg te spreken over onze groep: allemaal mensen die al konden planken en opdrukken. “Leukste introductieles ooit, geloof me”, zei hij enthousiast. Ik ben er geen ster in natuurlijk, maar drie keer (in plaats van de gebruikelijk tien) lukt wel en dat was nu precies genoeg. ^_^

Gesloopt

Op het einde deden we een circuitje. We begonnen met honderd keer stoten tegen de handschoenen van je partner. Nou, dan voelde je je schouders en armen wel zeg: verzuring! Vervolgens gingen we door naar de bokszakken achterin de zaal. Die moesten we zijwaarts raken. Links, rechts, links, rechts, enzovoorts. Daarna zouden we door gaan naar de paal, om daar met zijn allen op in te slaan. Maar dat was al niet meer nodig. We mochten nog even de mannen aanmoedigen die hun laatste circuitje tegen de zakken mochten doen. Die zagen op het einde echt sterretjes.

Daarna was het tijd om de bokshandschoenen weer op tafel te leggen en weer richting de winkel te gaan. Ik ontmoette Glamrunner Nathalie Sinke. We kletsten over de Ladiesrun, onze voortgang en komende loopjes. Leuk om haar eens in het echt te zien!

Haas

Volledig scherm
Het circuitje bij AV’56 © Marjoleine Kramer

In de Lopers Company kwam de Zakloop ter sprake. Er deden nog meer mensen van het bootcampen mee. Een aantal de volle afstand, maar ook wel een aantal de 7,5 kilometer. Chantal vertelde dat ze ook de kleine Zakloop ging lopen, voor de lol. Toen ik vertelde dat ik ook mee deed, maar dat ik het nog best een big deal vond, zei ze: “Zal ik anders voor je hazen?” Ik was even uit het veld geslagen. Dat is toch alleen voor professionele atleten? “Chantal kan echt heel goed een bepaald tempo lopen”, verzekerden anderen me direct enthousiast. Nou, ik vond het prima! Een haas zou me best eens kunnen helpen. Binnenkort gaan we de route eens samen verkennen.

Kikkersprongen

Bij AV’56 stond er maandagavond een mooi circuitje voor ons klaar. Na de warming-up gingen we eerst over de ladder met de verschillende afstanden, daarna terug over de balkjes, over de verschillende hordes en over de banden met daarna een sprintje tot het pionnetje. Over de blauwe hordes mocht ik wel wat rustiger gaan van trainer Laurent. “Je kan het makkelijk zo, maar probeer echt een kikkersprong te maken en telkens even twee seconden te wachten tot je de volgende sprong maakt in plaats van gelijk door te gaan.” Dat was nog even nadenken. Ik hopste liever in hoog tempo over alle hordes heen.

Nadat we deze oefeningen een aantal keer geoefend hadden, werd de kern ons uitgelegd. Anderhalve ronde joggen, dan een circuitje en dat zes keer met op de helft een volledig rondje wandelen als rust. Zo gezegd, zo gedaan. Helaas kwamen we niet verder dan vier rondjes, toen was het uur alweer voorbij. Bij de cooling-down kwam ik erachter dat ik me wellicht toch wat te koud gekleed had. Ik had weliswaar een warm vest aan, maar een bodywarmer of een wat dikker jasje bleek geen overbodige luxe als je afkoelt. Vooral het ritje naar huis op de fiets was behoorlijk fris. Iets om te onthouden voor de volgende training.

Treuzelen

Later die week was het tijd voor mijn tweede duurlooptraining voor de Zakloop. Ik wilde hetzelfde rondje doen als de week daarvoor. Voordat ik vertrok, had mijn vriend me meerdere keren aangespoord eens te gaan. Ik bleef maar treuzelen. Rond 21.00 uur stapte ik dan toch echt naar buiten. Het was lekker fris (tien graden), het miezerde licht en ik voelde me fit. Ik had mijn warmste joggingbroek, een dun vest en een bodywarmer aangetrokken: als ik weer veel moest wandelen, zou ik geen kou lijden.

De eerste vierhonderd meter wandelde ik om warm te worden. Ik zette drum ’n bass muziek op in plaats van de gebruikelijke reggae. Dat had ik al lang niet meer geluisterd zeg! En het werkt activerend, vooral als je in het donker loopt, kan ik je zeggen. Na vierhonderd meter wandelen begon ik te joggen. Door de muziek merkte ik dat ik snel van start ging. Ik floot mezelf terug en concentreerde me op de techniek van Chi Running zodat het in ieder geval makkelijker ging als ik toch teveel tempo zou maken.

Vijf minuten sneller!

Al snel schoot me een opmerking van Jan Roose te binnen: “Na elke km las je een wandelpauze in van maximaal 50 meter of 30 seconden. Zelf doe ik altijd 20 tot 30 stappen, zoals bij het zogenaamde powerwalking.” Tsjah, waarom ook niet? Ik nam me voor dit eens te proberen als ik het echt heel zwaar begon te vinden. Toen ik drie kilometer onderweg was moest ik even wachten op een auto tot ik de weg over kon steken en had ik het even nodig i.v.m. verzuring in mijn onderbenen. Ik timede het zo dat die twintig passen precies goed uitkwamen. En daar gingen we weer. Bij zo’n 5,2 en 6,5 kilometer deed ik dit opnieuw.

Toen ik zo’n zeven kilometer onderweg was, zag ik dat ik nog maar een halve kilometer moest joggen. Zou ik veel sneller zijn dan vorige week? Het einde kwam in zicht en ik had nog energie over om te versnellen. Daarom liep ik die laatste kilometer zo’n 9 tot 9,5 km/u. Lekker man! Al was het ook lekker toen er een einde aan kwam. Nog 400 meter wandelen en het zat er weer op. En wat was ik blij toen ik thuis kwam. Ik bleek vijf minuten sneller dan vorige week: PR in the pocket!

Volledig scherm
De twee keer 400 meter wandelen aan het begin en einde zijn hier nog bij gerekend. In totaal heb ik dus een ronde van 7.22 kilometer gejogd. © Marjoleine Kramer/Runkeeper
PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

blogs