Volledig scherm
De finish van de Nightrun op de Grote Markt in Goes. © Marjoleine Kramer

Nightrun Goes 2017

blogDe recreantentraining bij AV’56 draaide maandag om tempowisselingen. Nadat we een warming-up en loopscholing achter de rug hadden, was het twintig minuten lang harder en zachter. Elke dertig seconden wisselde het tempo. Verraderlijk. In het begin denk je oh fijn, beetje harder, beetje zachter: dat is makkelijk vol te houden. Maar daar ben ik van teruggekomen. Telkens schakelen is toch best zwaar. Nog een reden om daar extra rekening mee te houden bij de Zakloop in Nisse. (Die is al over minder dan een maand! =O) Een rustig tempo inzetten en volhouden moet echt het doel zijn. Nogmaals bevestigd.

De tekst gaat verder onder de Facebookpost

Verzamelen

Volledig scherm
Vijf van de zeven deelneemsters van groepje vijf. © Addy Steketee

Vrijdag was dan eindelijk de city trail van Goes: de Nightrun voor stichting Jayden. Nadat ik mijn fiets had geparkeerd, kwam ik al snel een bekende van het hardlopen op de maandagavond tegen. Met haar en haar man liep ik de Grote Kerk binnen, om mijn startbewijs op te halen. Dat bleek een sticker te zijn. Da’s waar ook, de tijd werd niet geregistreerd. Toen we ook ik mijn startbewijs had opgeplakt, liepen we naar de Grote Markt om daar onder aan de trap van lunchcafé het Stadhuis op de anderen van groep vijf te wachten. In de tussentijd deden we de warming-up van de lopers van de tien kilometer mee.

Als snel kwamen ook de andere dames van groepje vijf van de recreantentraining van AV’56 op de maandagavond opdagen. Iedereen die er zou zijn, was er. Super gezellig! Met zijn zevenen verzamelden we ons in het laatste startvak voor de vijf kilometer. Ik had de apps die mijn run zouden bijhouden al aan gezet, maar het duurde even voor ook voor ons het startschot klonk. Nou, daar gingen we dan! Richting de kade, om de jachthaven heen en bij het bruggetje rechts de Smallegangebuurt in.

De tekst gaat verder onder de foto 

Volledig scherm
De warming-up van de tien kilometer. © Marjoleine Kramer

Handjes in de lucht

Volledig scherm
De oude schoolbus op de City trail Goes Nightrun voor stichting Jayden. © Addy Steketee

Aan de kade gaf een meisje een optreden op de piano. En in de Smallegangebuurt stuitten we op carnavalpoppen met mooie belichting en mysterieuze rook. Je zou bijna willen blijven staan om even te kijken, maar we liepen toch door. De volgende attractie was de Mythe. Daar werden we getrakteerd op hardcore muziek, Halloween engerds en een vers sapje: lekker hoor! En weer door. De Westwal op en door de Westerkerk. Ik was er nog nooit geweest. We kwamen ook nog een aantal sporters van het bootcampen tegen. We liepen een stukje op, maar bleven uiteindelijk toch bij ons eigen groepje.

We staken de Westwal opnieuw over, op naar de Stenen Brug. Daar werd er vrolijk gedanst. Vervolgens gingen we Café Baarends (er werd luid gejuicht en de handjes gingen in de lucht toen we binnenkwamen) en de Sportpub door. Terug naar de Voorstad, de Kamperfoeliestraat in. In de Beatrixlaan waren alle huizen prachtig versierd met allemaal lampjes. Het leek wel alvast kerstmis! We sloegen rechtsaf en gingen weer links; de Vogelzangsweg in. Daar troffen we een oude schoolbus. Het was even wachten tot iedereen erdoor was (fijn, konden we even uitpuffen). Binnen speelde aan man op zijn accordeon.

Gehaktballetjes

Via de Bergweg gingen we rechts langs de skatebaan richting het oude Buys Ballot, of nu het Ostrea Lyceum. Opnieuw werden we opgeschrikt door Halloween griezels. Via het schoolplein liepen we door de aula richting de gymzalen (waar leerlingen flikflaks uitvoerden) weer naar buiten. We liepen door naar de hoofdingang van verzorgingshuis Ter Valcke van SVRZ. Daar stonden heerlijke soesjes voor ons klaar. Hap, slik, weg en weer door. De bewoners moedigden ons enthousiast aan.

Via de Vinkenlaan en de Reigerstraat kwamen we bij obs Prof. Dr. Kohnstamn uit. En daarna gingen we door het Gasthuis. (Het kan ook zijn dat we de roomsoesjes hier kregen, ik weet het niet zeker meer.) Door naar de bibliotheek. “Hadden ze die ronde niet andersom kunnen plannen”, merkte iemand op toen we op de trappen naar boven stuitten. Even doorzetten maar. In de bieb kregen we gehaktballetjes. We snelden naar het eerste dienblad, maar er waren er nog drie… Toen gingen we de trap weer af en kwamen we vlak bij de Lopers Company uit.

Volledig scherm
© Marjoleine Kramer

Finish

Door naar boekhandel Het paard van Troje waar de eigenaar en zijn vrouw ons vriendelijk toezwaaiden. Bij de Lange Vorststraat gingen we weer naar buiten, door de Papegaaistraat en via de Korte Vorststraat richting de Hema. Nog geen finish, merkte iemand op. Toch hadden we volgens de apps op mijn mobiel al zo’n vijf kilometer afgelegd.

Via de Kreukelmarkt vervolgden we onze weg richting het Schuttershof. Daar kwamen we via een prachtig verlichte binnentuin, waar harp gespeeld werd, uit in de Zusterstraat. “Nog een paar meter dames”, zei de man die bij het poortje naar buiten stond. Daar gingen we dan. Op naar de Grote Kerk en de Grote Markt, de finish over!

Energie over

Volgens mijn activity tracker hadden we 5,36 kilometer afgelegd. Volgens Runkeeper was het driehonderd meter meer. Ik had nog energie over merkte ik! Een fijn vooruitzicht voor de Zakloop over een maand. Ons gemiddelde tempo lag, als ik de statistieken in Runkeeper bekijk, op zo’n 8,25 km/u. Vooral op het einde schoot dat omhoog, naar zo’n 10 km/u.

Met groepje vijf kletsten we nog even na. Ik kreeg een tasje en een bekertje water aangereikt en ontmoette ook mijn hardloopmaatje van de beginnerscursus. Zij had staan kijken. Bij de start had ze me al gezien zei ze, maar toen stond ze te ver weg om me te roepen. We kletsen bij en gingen weer op huis aan. Tijd voor een warme douche.

Volledig scherm
De Grote Kerk, na afloop van het evenement. © Marjoleine Kramer

Kijk ook op: JoggenDoorZuidBeveland en Hardlopen in Zeeland.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

blogs