Volledig scherm
De Sint Maartenbrug in Goes © Marjoleine Kramer

Hardloopdate

blogNa meer dan een week ziek te zijn geweest, was ik van plan maandag weer naar de recreantentraining van AV'56 te gaan. Er stond alleen iets in de weg: mijn broertje kwam nadat hij maanden op zee had gezeten weer thuis! Er was dus een feestmaal bij mijn ouders. We aten zijn favoriete gerecht en je begrijpt dat hardlopen om 20.00 uur hem daarom hem niet zou worden. Dat deerde niet, de volgende avond kon ik ook gewoon een rondje joggen.

Nadat het eten gezakt was, ging ik de avond na het feestdiner thuis de straat op. Tijd voor een rondje door Goes. Ik besloot niet de grotere ronde (van 7,9 kilometer van eerder toen ik trainde voor de Zakloop) te doen, maar daar een kleine versie. Ook lang genoeg, aangezien ik sneller wil worden op de 5 kilometer. Het werd een rondje van 5,8 kilometer (inclusief in- en uitlopen).

Pauzes

In het begin ging het best lekker, ik kwam al snel in een tempo dat ik goed vol kon houden en adempauzes leken lang niet nodig. Wel voelde ik mijn rechterenkel een beetje. Gelukkig verdween dat toen ik goed warm was. Naarmate het rondje vorderde,  kreeg ik steeds meer behoefte aan wandelpauzes tussendoor. Aangezien ik een week ziek was geweest, gaf ik daar maar gehoor aan. Geeft niets, zei ik tegen mijzelf, ik was ten minste überhaupt eindelijk weer eens aan het joggen.

Tegen het einde van mijn rondje kwam ik iemand van het bootcampen tegen. Zij leek net van tennis te komen en groette me. Het was daarna nog even doorzetten naar huis, de bekende laatste loodjes... Toen ik met uitwandelen begon merkte ik dat ik eigenlijk nog wel verder kon joggen. Blijkbaar had ik niet helemaal alles uit de training gehaald. Misschien later op de week, maar voor nu vond ik het weer mooi. Uitdampen was heerlijk op de bank: ik had echt weer wat gedaan en had weer genoten.

Polderweggetjes

Twee dagen later deed ik een rondje Heinkenszand met een groepsgenote van de recreantentraining van AV'56. Onze hardloopdate was dan eindelijk daar. Het was die avond flink mistig. Dat merkte ik vooral op de polderweggetjes: mijn bril bleef telkens beslaan. Gelukkig had zij een lampje voor op haar hoofd op, dan konden we ten minste nog een beetje zien waar we liepen. 

Na een paar honderd meter wandelen begonnen we voor mijn doen vrij snel met joggen. Ik merkte dat ik nog niet zoveel lucht kreeg als dat ik graag zou willen. Het kletsen hielp daar ook niet aan mee. ;-) Daarom werd het toch een intervaltraining met wat wandelen tussendoor. "Het kan best zijn dat je nog een beetje last hebt van je verkoudheid hoor", zei ze. Ik knikte en probeerde vol te houden tot de volgende lantaarnpaal.

Volledig scherm
Rondje Heinkenszand © Runkeeper

We hadden die avond zo'n 8 tot 8,5 kilometer per uur. Wel het tempo van een duurloopje dus, maar toch wel wat pauzes tussendoor. Ondanks de duisternis en de mist, kon ik me goed voorstellen dat het overdag een prachtig rondje moet zijn langs mooie boerderijtjes, dijkjes en beestjes onderweg. Dat konden zij en haar vriend (die ik achteraf ook sprak) wel beamen. Het blijft mooi hè; hardlopen in de Zak van Zuid-Beveland.

Dienstmededeling

Ook heb ik nog een servicemededeling: mijn blog verschijnt voortaan niet meer op PZC.nl en Hardlopen in Zeeland. Dit omdat dat onderdeel is van de Provinciale Zeeuwse Courant en ik binnenkort een nieuwe uitdaging aanga betreft werk. Wat dat precies is horen jullie nog. Op Joggen door Zuid-Beveland schrijf ik uiteraard gewoon verder over mijn hardloopavonturen. Zet die link dus in je favorieten! Of volg me op Facebook of Twitter om op de hoogte te blijven van mijn laatste blogberichten.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

blogs