Volledig scherm
Het was wel droog geworden, dus we konden weer verder oefenen met Chi Running © Marjoleine Kramer

Duisternis

blogIk had er maandag eigenlijk helemaal geen erg in dat het zou gaan regenen. Maar toen ik mijn hardloopkleren aan had en naar buiten keek, werd ik toch wat sip. Het regende weer flink. Ik zuchtte en startte de weerapps op mijn mobiel op. Om tien over acht zou het weer droog zijn. Ik ging dus maar niet met de fiets. Zou ik überhaupt wel gaan? Na nog wat langer twijfelen sloeg de klok acht uur. Ik besloot toch te gaan, maar wel die paar straten met de auto, erg als ik ben.

Om tien over acht zette ik mijn auto op het parkeerterrein van AV'56, precies zoals ik gepland had. De laatste druppens vielen nog wel uit de lucht, maar het was niet meer zo'n stortbui als daarvoor. Met een verontschuldigende grijns schikte ik me achteraan bij de groep van Frank. "Oh, je bent er toch!" Yesss, beter laat dan nooit. Tijd om de techniek van Chi Running te oefenen!

De tekst gaat verder onder de foto

Volledig scherm
Pinokkio is gespot! © Marjoleine Kramer

Boze Pinokkio

Toen de loopscholing erop zat, gingen we over tot de kern. Vier keer achthonderd meter joggen met tweehonderd meter pauze. Goed te onthouden en goed vol te houden, bleek toen we bezig waren. Er waren er niet veel van groep vijf, maar het was toch gezellig met zijn drietjes. We liepen nog behoorlijk tempo, zag Addy op haar sporthorloge. "Dit soort weer vind ik nog het lekkerst", zei ze. Ik gaf haar helemaal gelijk. Niet van dat benauwde zweetweer: heerlijk! Dat doet me eraan denken dat ik mijn sportkleren voor de winter misschien maar weer eens van zolder mag halen...

In de verte zagen we donkere wolken naderen. "Hé, Pinokkio!" riep ik uit. Daar konden ze wel om lachen. Wel Pinokkio op leeftijd, met een onderkin. Iemand anders zag er een ooievaar in. Het lachen verging ons wat later, aan het begin van de vierde keer achthonderd meter. KLABAM! Onze training werd ruw verstoord. We moesten als de bliksem naar binnen van trainer Laurent. Het laatste kwartier van de training werd afgelast. Het begon ook flink te regenen.

Nightrun Goes

Nou ja, ik had in ieder geval de uitdaging van Runkeeper van een half uurtje joggen voltooid. 37 en een halve minuut, om precies te zijn. En ik heb toch nog joggend 4,23 kilometer afgelegd. Dat is alweer meer als wanneer ik thuis was gebleven. Tijdens het wachten tot het onweer overgetrokken zou zijn, kwamen we op een wild idee. Met heel groepje vijf meedoen aan de Nightrun in Goes op vrijdag 27 oktober! We moeten het nog wel even in de groep gooien, maar ik denk dat er wel een aantal voor te porren zijn.

De rest van de week heb ik niet meer gejogd. En dat terwijl het prima weer was. Ik was het wel van plan hoor, maar heb toch gezondigd. Geen tijd, maar serieus. En ik moet bekennen dat ik er ook een beetje tegenaan hikte om in de schemer buiten te lopen. Ik ben een paar maanden geleden verhuisd en ken de omgeving nog niet zo goed. Eerst liep ik altijd langs steegjes en op plekken waar ik als kind nog buiten heb gespeeld. Ik moet dus nog even een kleine drempel over. Maandag was dus weer mijn volgende training. Het plan van de Nightrun in Goes werd goed ontvangen door de aanwezigen van groep vijf. Toch waren er weer een aantal niet, hen moeten we nog even vragen.

Rust nemen

Laurent was verhinderd, dus hadden we training van Birgen. Na 2,5 ronde inlopen, liepen we nog twee rondjes warming-up. Toen was het tijd voor de kern: vijf keer driehonderd meter, met honderd meter pauze. Dan vijfhonderd meter pauze en nog eens vijf keer driehonderd meter.

Ik besprak met trainingsgenoten dat wanneer je wat langer rust neemt, je vaak lekkerder loopt als dat je drie keer in de week traint. Daar konden anderen zich ook wel in vinden. Alleen moet je natuurlijk niet standaard één keer per week gaan lopen, dan gaat het verhaal niet meer op. Wellicht is het dus verstandig om de week voor de Zakloop dus even niet te trainen, zodat ik helemaal uitgerust ben.

Aanpak duurloopjes

Met een vrouw die ik voor het eerst zag in groep vijf, maar die eerder tien kilometer aan een stuk liep, besprak ik tijdens de training mijn plan om mee te doen aan de Zakloop. Is het nog haalbaar? 7,5 kilometer aan een stuk lopen in november als ik nu telkens 5 doe? Ik heb nog zo'n twee maanden tijd... Zij dacht van wel. Ze adviseerde me een route voor mijn wekelijkse duurloopjes uit te stippelen waarop ik op meerdere punten kan afhaken, mocht het te zwaar worden. Het idee hierachter is dat je juist niet afhaakt, omdat het een paar honderd meter verder ook kan. Zo kan ik de 7,5 kilometer vast eens proberen te lopen en zien hoe dat bevalt.

Daarnaast het vaak gehoorde advies: niet te snel starten! Je moet echt het idee hebben dus dat je net zo goed zou kunnen wandelen. Dan verschiet je niet direct al je kruit. Ook was het een goed idee het parcours voor de wedstrijd zelf eens te lopen. "Dan weet je waar je naartoe moet en hoe lang je nog moet." Ik gaf ook aan dat ik zo'n wedstrijd vaak maar wat chaotisch vind. Je komt niet lekker op je standaard tempo, je laat je door anderen opjagen en afleiden. Haar advies: een haas.

Haasje over?

Een haas? Ik had er wel eens over gehoord, maar nam aan dat dit alleen voor professionele lopers was. Haar man 'haast' vaak voor haar, vertelde ze. Hoe gaat dit dan in zijn werk? Hij loopt voor haar, op een tempo dat voor haar goed vol te houden is. Zij zorgt dat ze binnen een bepaalde afstand van hem volgt. Op deze manier loopt ze op een constant tempo de wedstrijd uit. Haar man gaat echter harder, dus volgt ze hem vaak niet tot het einde van een loopje of wedstrijd. Hmmm... Ik vind het een gek idee, maar het zou wel kunnen helpen om in je hardloopzen te komen en een stabiel tempo te lopen. Dus als er iemand voor mij wil hazen bij de Zakloop van 7,5 kilometer, ik wil het best eens proberen!

Ook heb ik mijzelf voorgenomen om enorm bezig te zijn met de juiste techniek van Chi Running tijdens de Zakloop. Toen we dit vorige week oefenden, merkte ik dat het joggen opeens zo veel gemakkelijker ging. Als je naar voren hangt, hoef je jezelf enkel op te vangen in plaats van ook nog eens flink af te zetten. Dat scheelt dus aanzienlijk, je tempo ligt ook meteen een stuk hoger.

Nieuwe route

Voor we het wisten was de training weer voorbij. De duisternis was ook neergedaald. Ik nam mijzelf voor de komende week (en daarna) wel in het donker te trainen. Ik kan dat immers niet heel de winter vermijden. Tijd om in de buurt van mijn nieuwe huis een fijne route te ontdekken in het donker, waarbij ik ook nog eens regelmatig kan afhaken tussen de vijf en zevenenzeehalve kilometer.

Volledig scherm
Aan het einde van de training was het al helemaal donker. © Marjoleine Kramer

Kijk ook op: JoggenDoorZuidBeveland en Hardlopen in Zeeland.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

blogs