Volledig scherm
Joggen door Zuid-Beveland © Marjoleine Kramer

Druk, maar niet met hardlopen

blogDe afgelopen tijd ben ik druk geweest, maar niet met hardlopen. Een beetje ironisch inderdaad, nadat ik vorige week een blog publiceerde over hardloopsmoesjes en pijntjes… Er kwam van alles tussendoor; een verhuizing, geplande dingen, maar ook ongeplande waardoor ik een aantal trainingsmomenten heb moeten missen. Jammer maar begrijpelijk, zullen we maar zeggen. Onder het motto van ‘rust is goed voor mijn spieren, pezen en gewrichten’, accepteer ik het maar gewoon. En ik zet mijn runs weer met een uitroepteken ervoor in de agenda.

Op de tiende van de maand heb ik nog één keer gebootcampt. De keer erop was ik een weekendje weg. In de tussentijd heb ik een fleurig sportjasje gekocht (zie foto). Ik dacht dat ik hem voorlopig niet nodig zou hebben. Maar warempel, maandag de 12e was ik toch erg blij dat ik hem bij me had. Het was zowaar maar een graad of vijftien. Best fris als je een week ervoor nog hebt gejogd in broeierig weer met 25 graden.

De kern van de recreantentraining was op die frisse dag om de beurt tweehonderd en vierhonderd meter harder joggen en tussendoor tekens tweehonderd wandelen. Met de kern heb ik mijn nieuwe accessoire toch maar uitgedaan. Toen de training er eigenlijk op zat, hebben we nog 400 in plaats van de 200 meter die aan de beurt was gejogd, met een sprintje op het einde. Training volbracht.

Mispoes

Na deze soepele training heb ik een week lang niet hardgelopen. (Kuch.) Afgelopen maandag stond ik wel weer paraat op de parkeerplaats bij AV’56, alleen zeven minuten te laat… Normaal is dat geen probleem, dan sluit je snel aan (heb ik tot nu toe nog niet hoeven doen). Maar die dag besloten ze buiten de baan in de schaduw te trainen. En waar dat precies was wist ik niet. Ik kon in de buurt gaan joggen om ze te vinden, maar ik had thuis nog een berg werk te doen dus besloot ik toch met onverrichte zaken door te rijden naar het volgende klusje: spullen verhuizen. Achteraf hoorde ik van trainer Laurent dat ze, ook al was ik naar ze op zoek gegaan, ze waarschijnlijk niet had gevonden. Dat maakte mijn schuldgevoel iets minder groot.

Na die dag zou de hitte nog vier dagen aanhouden en uitmonden in een hittegolf. Daarom besloot ik dinsdagochtend vroeg (totaal tegen mijn ritme in principes in) te gaan. Om 08.15 uur (mensen die mij goed kennen zouden de dokter voor me bellen) stond ik buiten in mijn hardlooptenue. Het was toen 22 graden, maar de temperatuur zou snel oplopen naar 31 graden.

Ik liep langs het kanaal bij Wilhelminadorp. Op de heenweg had ik nog een fris windje wat ervoor zorgde dat het goed te doen was. Het viel me op dat het nog enorm rustig was overal. De stad was langzaam aan het ontwaken. Ondanks de hitte liep ik gewoon mijn gebruikelijke tempo van 8,5 km/u. Op de terugweg werd de warmte me een beetje teveel. De temperatuur zonder wind viel me toch tegen. Ik had gehoopt op een duurloopje van vijf kilometer, maar moest na vier kilometer toch een meter of twintig wandelen om even bij te komen. Daarna heb ik nog een halve kilometer gejogd en zat mijn rondje er weer op.

Kijk ook op: JoggenDoorZuidBeveland en Hardlopen in Zeeland.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

blogs