De kat op de atletiekbaan van AV’56 in Goes.
Volledig scherm
De kat op de atletiekbaan van AV’56 in Goes. © Marjoleine Kramer

Beestenbende

blogMet vermoeide voeten trad ik maandag aan bij AV’56. Mijn voetzolen voelde ik nog van het festival dat weekend ervoor. Ik had lang gestaan, veel gedanst en genoeg rondgelopen. Zo’n tien kilometer per dag. Eline was ook vermoeid. Ik haalde haar over wel gewoon te gaan, maar dan zouden we het rustig aan te doen.

  1. Nightrun Goes 2017
    blog

    Nightrun Goes 2017

    De recreantentraining bij AV’56 draaide maandag om tempowisselingen. Nadat we een warming-up en loopscholing achter de rug hadden, was het twintig minuten lang harder en zachter. Elke dertig seconden wisselde het tempo. Verraderlijk. In het begin denk je oh fijn, beetje harder, beetje zachter: dat is makkelijk vol te houden. Maar daar ben ik van teruggekomen. Telkens schakelen is toch best zwaar. Nog een reden om daar extra rekening mee te houden bij de Zakloop in Nisse. (Die is al over minder dan een maand! =O) Een rustig tempo inzetten en volhouden moet echt het doel zijn. Nogmaals bevestigd.
  2. Kleine overwinning
    blog

    Kleine overwin­ning

    “Jij wist je de Nightrun wel goed te herinneren”, merkte een groepsgenote maandagavond op toen ik voor de recreantentraining bij AV’56 verscheen. Ze doelde op mijn laatste blog. We hadden de Goese city trail met nog een aantal dames uit groepje vijf gelopen. Toen zij thuiskwamen en de vraag: ‘wat heb je allemaal gezien”, moesten beantwoorden wisten ze het zo snel niet te benoemen. Ik ook niet direct, moet ik bekennen. Veel te veel indrukken. Later op de avond kwam het allemaal terug. Terwijl we de warming-up deden, herbeleefden we de route die we vrijdagavond door Goes hadden gelopen. Er kwamen ook weer dingen naar boven die ik me eerder niet herinnerd had.