Volledig scherm
PREMIUM
Terneuzen, 03-01-2019. Foto's voor de column van Guido van der Heijden. FOTO: Boaz Timmermans © Boaz Timmermans

Mijn excuses meneer Merel

COLUMN GUIDO VAN DER HEIJDENMeneer Merel. Ik weet uw naam niet. Neem me niet kwalijk dat ik u daarom meneer Merel noem. Gisteren hadden we een vervelend treffen en het gevoel bekruipt me dat ik mijn gedrag moet uitleggen. Het was een opwelling mijnerzijds. Het was niet mijn bedoeling dat de postelastiek u raakte. Het was niet mooi van me. Excuses.

U moet weten dat ik sinds enige tijd een mos- en varentuin probeer te realiseren. U weet dat niet, u kunt dat niet weten, u bent een merel. Waarschijnlijk kunt u geen acrocarp van een pleurocarp onderscheiden. U weet ook niet met welk geduld en liefde ik de juiste mossoorten heb gecomponeerd tot een smaakvol stilleven. Wat weet u nou van Japanse mostuinen?

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Alleen in hoogste nood
    PREMIUM
    COLUMN GUIDO VAN DER HEIJDEN

    Alleen in hoogste nood

    Ik tuur in de wc-pot. Twee spoelblokken? Welja, doe maar duur. Jo & Conny op de verjaardagskalender. Een tweeling? De trouwdatum van een bevriend stel? Zo ja, wie van de twee is de man, wie de vrouw? Een lesbisch stel, een homostel? Ik zie een scheef torentje van Pisa. Een souvenir. Ik vouw een stukje wc-papier op en stabiliseer het scheve torentje. Dat soort stomme dingen doe ik nou eenmaal. Hoewel ik uit een gezin van vijf kinderen kom, wist mijn vader altijd direct wie er verantwoordelijk was voor de knikkers onder de poten van het bed.

Columns