Volledig scherm
Janique en Nancy trekken na zestig jaar noodgedwongen de stekker uit bakkerij Vandenbouheden aan het station. © Wannes Nimmegeers

Tweede generatie trekt na zestig jaar stekker uit Bakkerij Vandenbouhede: “Nachtelijke werkuren eisen hun tol”

Met spijt in het hart hebben bakker Janique Vandenbouhede en zijn vrouw Nancy de sluiting van hun bakkerij vlakbij het Sint-Pietersstation aangekondigd. Over twee weken gaat het licht definitief uit. “Door gezondheidsproblemen zien we geen andere mogelijkheid”, zegt het bakkerskoppel.

‘Hopelijk geven jullie de recepten van jullie koffiekoeken door’, ‘De beste bakker van Gent stopt’ of ‘Bedankt voor de overheerlijke mastellen’. Het blijkt duidelijk uit de reacties van klanten nadat Janique en Nancy hun sluiting bekendmaakten: bakkerij Vandenbouhede aan de Koningin Astridlaan is enorm geliefd bij haar cliënteel. “De reacties zijn hartverwarmend. Voor heel wat families mochten we zowel voor de grootouders als de ouders en kleinkinderen het verjaardagsgebak, brood en zondagontbijt voorzien.”

Het waren Maurice en Rachel Vandenbouhede die de zaak in 1960 opstartten. Na het overlijden van zijn vader nam Janique in 1981 vroegtijdig het roer over in de bakkerij. Het gaat om een echt bakkersgeslacht, want ook Janiques broer Wim heeft een bakkerij aan de Ottergemsesteenweg, die zaak blijft voor alle duidelijkheid wel bestaan. “We wisselen ook recepten uit. Dus klanten die ons aanbod missen, kunnen nog steeds daar terecht.”

Gezondheidsproblemen

Na het recente nieuws van het einde van bakkerij Martens aan de Tentoonstellingslaan, die werd overgenomen door Van Hecke, verliest Gent wel opnieuw een traditiezaak. Net als bij Stefan Martens nopen gezondheidsperikelen Janique Vandenbouhede om zijn activiteiten stop te zetten. “In februari draaide mijn man weg. Van de dokter kregen we de raad om het rustiger aan te doen. We hebben nog even geprobeerd om verder te doen, maar het mocht niet baten. De vele nachtelijke werkuren eisen hun tol. Bovendien wordt het steeds moeilijker om bakkersgasten te vinden, waardoor er nog meer werk op de schouders van mijn man terecht kwam”, vertelt Nancy. “Warme bakker wordt steeds meer een knelpuntberoep. Ik vrees dat er jammer genoeg nog een aantal zaken zullen weggevallen de komende jaren, want heel wat bakkers behoren tot dezelfde generatie als de onze.”

Toch is het afscheid van het bakkerskoppel nog geen definitief vaarwel. “We spelen met het idee om een chocoladezaak te openen. De stiel is minder zwaar en onze paas- en sinterklaaschocolade viel altijd heel erg in de smaak bij de klanten, maar we hebben nog niks definitief beslist. Eerst gaan we even rust nemen om alles op een rijtje te zetten.” Een overnemer voor hun huidige zaak hebben Janique en Nancy nog niet gevonden. “Normaal stopt ons verhaal op zaterdag 29 juni, maar we zijn steeds bereid om nog iets langer verder te doen om eventuele overnemers op weg te zetten.”

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Duim omhoog

    Duim omhoog

    Ik schrijf dit stukje net voordat ik moet vertrekken naar mijn eerste optreden op de Gentse Feesten editie 2019. Mijn avond zal ongeveer zo verlopen: ik zwaai met mijn doorrijvergunning naar de security, tuf door de massa naar het plein waar ik moet zijn en stel mijn instrumenten op. Als het moment daar is, klim ik met mijn collega’s op het podium, geven we dik 2 uren het beste van onszelf en als alles goed verlopen is, nemen we applaus in ontvangst. Moe maar voldaan tuffen we door de iets beschonkener massa de feestenzone uit, zwaaien naar de man van de security en rijden naar huis. Ik dank de hemel dat ik zo mijn boterham mag verdienen en verder niet al teveel moet uitvreten. Het Gentse Feesten-publiek heeft het indien mogelijk nog beter. Mensen genieten van een vrije dag en kuieren van het ene podium naar het andere. Dat kan onbezorgd, daar staan de GF voor garant. Die onbezorgdheid danken we aan de stress van een leger professionals. De pleinorganisatoren zijn een heel jaar bezig met het boeken van artiesten, het vinden van personeel en het voldoen aan de steeds strenger wordende veiligheidsnormen. De Gentse Flikken zien erop toe dat we niet bestolen, aangerand en/of opgeblazen worden. Als er toch iets misgaat, staan ze ons bij. Op zo’n massa-evenement, dat plaatsvindt in een middeleeuwse stad met veel kronkelende donkere straatjes, is dat elke dag een huzarenstuk. De helden van Ivago zorgen er dan weer voor dat we al niet vanaf dag 2 tot onze enkels in onze eigen vuiligheid staan. Zullen we met z’n allen de komende 10 dagen eens heel vriendelijk en beleefd zijn tegen diegenen die de GF mogelijk maken? Een glimlach naar de barman en de security, een duim omhoog naar onze Flikken en een schouderklopje aan de vuilnisman? Het is maar een kleine moeite voor zoveel plezier, toch?