Volledig scherm
Het interieur van de zaak. De kroonluchters zijn door Kaat Tilley ontworpen. © Tijs Van Puyenbroeck

RECENSIE Epiphany’s Kitchen *

“Een restaurant dat buiten de lijntjes kleurt”, zo kondigde Epiphany Vanderhaeghen, dochter van de overleden ontwerpster Kaat Tilley, een paar maand geleden de opening van haar eigen zaak aan. Wij mochten iets te lang naar onze zin meegenieten van het slordige kleurwerk. De Gentse binnenstad verdient beter, veel beter.

Het is bijna 20.45 uur als we het pand binnen stappen. In laatste instantie kwam er nog een tafeltje vrij. We zijn eigenlijk te laat, dus staan wat ongemakkelijk te draaien in het portaal. Die is opvallend donker, de akoestiek is niet bepaald goed, maar vooral: voor ons is er geen plaats. “Het zijn nogal plakkers vanavond”, aldus de gastvrouw. Een leugen, maar op dat probleem komen we later terug. Eerst volgt een ander commercieel drama. “Ik stel voor dat jullie in de bar hiernaast wachten en al iets drinken. Ik kom jullie halen zodra een tafeltje vrij is.” Voor alle duidelijkheid: de bar naast Epiphany’s Kitchen heeft niks te maken met het restaurant. Even overwegen we om naar huis te gaan, maar we stappen toch binnen.

Win is gelukkige wél een gastvrije bar. Ze hebben Bacquaert (9 euro) op de kaart, uitstekende schuimwijn uit het Heuvelland. Heerlijke chardonnay, het beste wat we die avond krijgen.

Volledig scherm
Bladerdeeg opgevuld met chili sin carne en dragoncrème. © Tijs Van Puyenbroeck

Onze honger is eigenlijk al over als de gastvrouw ons komt halen, intussen bijna 21.30 uur. We laden ons op om toch enkele deelgerechtjes te proberen. De ajuinbloem uit de oven met amandel en dragoncrème (8 euro) combineert hartig met frécheur en is zonder meer lekker. Nog maar eentje dan: El tango de Roxanne staat te lezen op de kaart. Tot zover de originaliteit, want de bladerdeegjes gevuld met chili sin carne komen met dezelfde dragoncrème in plaats van de guacamole die op de kaart stond. Die past er overigens totaal niet bij. 18 euro is ook te veel voor wat je krijgt. Intussen klagen onze buren dat ze al anderhalf uur wachten op hun hoofdgerecht. De klok tikt 22.30 uur. Plakkers, weet u wel...

Volledig scherm
Speltpasta met gekarameliseerd witloof, pompoencrème en sint-jacobsvruchten. © Tijs Van Puyenbroeck

Als hoofdgerecht kan je kiezen uit zes gerechten geïnspireerd op pizza of vier pasta’s. Groenten staan centraal, maar voor wat extra euro’s combineert de chef er vlees of vis bij. Mijn tafelgenote wil graag de pizza met buffelmozzarella, gebrande avocado, mosterdsla, dille en citroenolie (18 euro) met huisgerookte zalm als extra (6 euro). “Sorry, maar we hebben geen pizza’s meer”, klinkt het. We moeten bijna lachen. Een pizza- en pastarestaurant zonder pizza’s. We hebben nog keuze uit vier pasta’s. Feest. Ik kies dan maar de Sirene (29), speltpasta met pompoencrème als een soort saus gecombineerd met gekarameliseerd witloof en sint-jacobsvruchten. De zeevruchten zijn lekker. En daarmee is alles gezegd. De pasta is platgekookt, de saus vlak en eentonig. Zucht. Aan de overkant hetzelfde verhaal. 28 euro voor weerom platgekookte pasta, getomateerde soyasaus, look, champignons, triplesec (niet geproefd) en drie gamba’s.

Snel de rekening: 99,50 euro, maar eigenlijk is die prijs irrelevant. Dit restaurant is ruim een maand open, maar tijdens ons bezoek leek het alsof we in een of andere slechte try-out terecht waren gekomen.

Eten 3/10 , Comfort 3/10 , Bediening 4/10

Voorgerecht: 8-18 euro, Hoofdgerecht: 17-29 euro , Dessert: 6-20 euro

Epiphany’s Kitchen, Burgstraat 10, 9000 Gent, open donderdag t.e.m. maandag, http://epiphanyskitchen.com

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement