Volledig scherm
Het klooster van de Augustijnen in de Sint-Margrietstraat. © Foto Sarah Vandoorne

Paters Augustijnen riskeren boetes tot 234.000 euro voor mensenhandel en uitbuiting: “Ook koloniaal kantje”

Dertien jonge Afrikaanse mannen werden door de Paters Augustijnen naar Gent gehaald omdat ze priester wilden worden, maar nu zeggen ze dat ze uitgebuit werden. Voor onder andere tewerkstelling zonder arbeidsvergunning en mensenhandel met het oog op economische uitbuiting kijken de paters tegen boetes tot 234.000 euro aan en een van hen riskeert daarenboven een celstraf van een jaar. “Spreken van een arbeidsrelatie is larie”, klinkt de verdediging.

Tussen 2008 en 2014 werden verschillende Afrikaanse jongeren met een roeping om priester te worden naar België gehaald om onder begeleiding van de Paters Augustijnen in Gent een opleiding te krijgen. Maar eens in België zouden hun opleidingen gedeeltelijk aan de kant geschoven zijn zodat de jongemannen verschillende klussen konden opknappen in het kloostergebouw. Zalen klaarzetten voor evenementen, poetsen en opruimen hoorden tot hun takenpakket. “Ook bij een groot diner voor Justitie hielpen de postulanten (leerling-priesters, red.) volgens het werkrooster om de zaal in orde te zetten, te kuisen, en nadien ook schoon te maken en de zaal weer op te ruimen”, gaf de arbeidsauditeur toe.

Evenementen

In 2011 richtten de Paters Augustijnen een vzw op om delen van het gebouw aan derden ter beschikking te stellen voor bijvoorbeeld recepties, evenementen, tentoonstellingen, en huwelijken. Ook voor die evenementen zouden de leerling-priesters ingezet zijn. “Die arbeid oversteeg de religieuze orde”, volgens de arbeidsauditeur. “Die taken hoorden niet meer bij het gewone kloosterleven. De kandidaat-priesters moesten ingeschreven zijn als werknemer.”

Volgens de arbeidsauditeur bleek er uit de getuigenverklaringen ook een “koloniaal kantje” te zijn aan het gezag dat de paters uitoefenden op de postulanten. “Een pater riep tegen hen dat ze moesten werken. Soms werden opmerkingen gemaakt die niet konden. Soms masseerden de paters ongevraagd hun schouders of wreven ze over hun hoofd. De kandidaat-priesters durfden de paters niet aanspreken over hun ongepast gedrag uit schrik dat ze teruggestuurd zouden worden naar Afrika”, pleitte de arbeidsauditeur.

Jaar cel voor overste gevorderd

Dertien postulanten verlieten het klooster en stapten uiteindelijk naar de rechter. Ze vragen een loon voor het geleverde werk en een morele schadevergoeding van elk 10.000 euro. Strafrechtelijk riskeren de paters hoge boetes. Voor de overste van de kloosterorde werd een celstraf van een jaar gevorderd, eventueel met uitstel, en een boete van 156.000 euro. Twee andere paters riskeren boetes van 234.000 euro en voor nog twee anderen zijn boetes van 6.000 euro gevorderd. De boetes lopen onder andere zo hoog op omdat die vermenigvuldigd worden met het aantal slachtoffers.

Met een vurig pleidooi wil advocaat Fernand Keuleneer de rechtbank ervan overtuigen dat er helemaal geen sprake was van een werkrelatie tussen de Augustijnen en de kandidaat-priesters. “Ze namen wel deel aan de huishouding van de kloostergemeenschap, maar niet ten koste van hun lessen”, opperde hij. “Soms moesten er inderdaad zalen in orde gezet worden, het is namelijk een zeer groot klooster. Dat werk behoort tot de normale deelname aan het leven van de kloosterorde. Het gaat trouwens maar over één of twee evenementen per jaar, terwijl het hier afgeschilderd wordt alsof er meerdere evenementen per dag plaats vonden. Kortom: alles wat kadert binnen de kloosterorde is geen arbeidsprestatie en er is geen sprake van prestaties voor derden.”

Kokend bloed

De aantijging dat de jongemannen enkel naar België gehaald werden om te werken en niet voor de priesteropleiding, stoot Keuleneer tegen de borst. “Mijn bloed kookt als ik dat hoor. Natuurlijk was er een opleiding. Sommige kandidaten die gestopt zijn, zijn in een ander klooster aan de slag gegaan. Als ze echt enkel hier waren om te werken, dan zouden de paters hen nooit buiten gelaten hebben en nooit Nederlandse les gegeven hebben”, aldus Keuleneer.

De rechtbank spreekt zich op 26 juni uit over de zaak.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Verwondering

    Verwonde­ring

    Ik heb de eerste dag van de Gentse Feesten ingezet op een terras in de Hoogpoort. Mijn band stond pas geprogrammeerd om tien na middernacht op de Groentemarkt en ik zat al rond half vijf ’s namiddags met een mocktail – alcoholvrij doch feestelijk – de geleidelijk aanzwellende menigte gade te slaan. Het gevoel dat me overheerste, kan ik het best omschrijven als gelukzaligheid. Het enige wat mijn plezier nog had kunnen vergroten was een afstandsbediening met een pauze- en terugspoelknop om de veelheid aan passanten nauwkeuriger te kunnen bekijken. Mijn vermoeden dat er aan het begin van de GF een blik mensen wordt opengetrokken dat de rest van het jaar gesloten blijft, werd groter en groter. Toeristen sleurden rolkoffertjes achter zich aan, zoekend naar hun hotel of B&B, laverend tussen de mensen die de straat aftuurden naar diegenen waarmee ze hadden afgesproken. Het terras waar ik zat, bleek het trefpunt voor een steeds groter wordende groep Nederlanders. Mocht de stad Gent belastingen heffen op het gebruik van het woord ‘gezellig’, dan hadden die Hollanders serieus mogen dokken en was onze stad uit de schulden. Toen ik enkele muzikanten van de geniale Die Verdammte Spielerei met hun blaasinstrumenten richting Duveltent zag zeulen, wist ik het: ’t is begonnen, de GF 2019 zijn een feit. Hoe bont dat allegaartje aan GF-bezoekers ook was, allemaal hadden ze diezelfde blik in hun ogen, eentje van verwondering en verwachtingen. De blik die je bij kinderen ziet als ze een pretpark binnenwandelen, en van pubers die voor het eerst de weide van Werchter opstormen. Een blik die zegt: “hier ben ik, ik geef me volledig over, verras me.” Als ik al die gelukkige gezichten zie, weet ik zeker dat dit heel mooie Gentse Feesten zullen worden. Wat zit u daar thuis nog te doen?