Kevin De Bruyne rondt signeersessie vroeger dan verwacht af: “Jammer... maar we begrijpen het wel”

DrongenKevin De Bruyne heeft tijdens zijn bezoek aan de KDB Cup bij KVE Drongen heel wat fans blij gemaakt tijdens een signeersessie. Al werd die wel vroeger dan verwacht stopgezet. Dat leverde teleurstelling op bij zij die ‘te laat’ waren, al is er ook begrip. “We hebben wel een kaartje met zijn handtekening gekregen, maar dat is toch niet hetzelfde.”

  1. De Kijk van Kurt: “Vingers en tenen”
    Gent

    De Kijk van Kurt: “Vingers en tenen”

    ‘I feel it in my fingers, I feel it in my toes’ zongen The Troggs en later ook Wet Wet Wet. Zij voelden respectievelijk in de jaren ‘60 en ‘90 dat er liefde in de lucht hing. Bill Nighy voelde later in Love Actually op hetzelfde deuntje dat Kerstmis eraan kwam. Al ruim anderhalve week krijg ik dat liedje niet meer uit mijn hoofd. De rauwe versie van The Troggs dan toch, nu en dan de hilarische kerst-remake ook, zeker niet de gepolijste en afgestofte Ken-van-Barbie cover van Wet Wet Wet. Soit, het begon toen ik anderhalve week geleden optrad ter ere van de Lieve Leiefeesten op de Groentemarkt en het Sint-Veerleplein. De mensen van dekenij de Groene Veerle stonden er nog bij met zwetende handpalmen omdat het stadsbestuur hen pas drie dagen van tevoren de definitieve vergunning had verleend. De soap rond de Maatjesfeesten indachtig zou je van minder stressen. En toch voelden de deken en zijn discipelen het ook. De - ondanks het kwakkelweer opgedaagde grote menigte - deelde mijn gevoel ook, er hing iets in de lucht. Het had te maken het de knaldrang-na-corona, maar het was meer dan dat, er heerste een uitgesprokener gevoel. Vanop mijn plaats op het podium zag ik mensen als het ware ontwaken uit een sociale coma. Ik zag mensen genieten van elkaars aanwezigheid. Ik zag een aanvankelijk haastige pizzakoerier zijn fiets opzij zetten en meedansen met het publiek. De sfeer op de Lieve Leiefeesten was niet alleen uitgelaten, er hing een door alle aanwezigen gedeelde hunkering naar meer. Naar veel meer en liefst heel binnenkort. Op het einde van het optreden drong het tot het hele plein, mezelf incluis, door toen ik zei: “tot op de Gentse Feesten.” Vanaf dat moment neurie ik hele dagen door dat ik het in m’n vingers en tenen voel. Ze komen eraan! De Gentse Feesten! Na drie jaar zonder!