Staalgigant ArcelorMittal in de Gentse haven kreeg de jongste weken wel vaker te maken met werkonderbrekingen
Volledig scherm
Staalgigant ArcelorMittal in de Gentse haven kreeg de jongste weken wel vaker te maken met werkonderbrekingen © RV

Is staking bij ArcelorMittal in Gentse haven nipt vermeden? Directie van staalreus doet finaal voorstel

GentDe directie van ArcelorMittal Gent wil met een ultiem CAO-voorstel een staking bij ruim 3.000 staalarbeiders afwenden. Een eerder voorakkoord met onder meer een ‘coronapremie’ van 500 euro en aangepaste loonvoorwaarden werd door driekwart van het personeel verworpen. 

  1. Zo zot van toneel dat hij zelfs de mis naspeelde: theatericoon Jo Decaluwe (79) overleden
    PREMIUM
    Gent/Deinze

    Zo zot van toneel dat hij zelfs de mis naspeelde: theateri­coon Jo Decaluwe (79) overleden

    De man die in Gent vereenzelvigd wordt met het Tinnenpottheater, is vandaag overleden. Jo Decaluwe werd 79. Hij maakte carrière als acteur én directeur van het Arcatheater, en bleef na zijn pensioen daar nog 7 dagen op 7 actief in Tinnenpot. Van het idee om niks meer te doen, werd hij ‘ambetant’. Decaluwe sukkelde al langer met zijn gezondheid, maar speelde in juli wel nog zelf in zijn theater.
  2. Burgemeester Mathias De Clercq na sneer richting Lichtfestival van Marcel Van der Auwera: “Te kort door bocht om er één evenement uit te pikken”
    Gent

    Burgemees­ter Mathias De Clercq na sneer richting Lichtfesti­val van Marcel Van der Auwera: “Te kort door bocht om er één evenement uit te pikken”

    De situatie in de ziekenhuizen loopt uit de hand, er is bij wijze van spreken geen bed meer vrij. In Oost-Vlaanderen was de situatie nooit eerder zo schrijnend. Marcel Van der Auwera, het hoofd van het comité Hospital & Transport Surge Capacity, zei daarover: “Wat ik op het Lichtfestival gezien heb, doet me sterk vermoeden dat zo’n massa-evenement er geen goed aan gedaan heeft.” Mathias De Clercq blijft het festival verdedigen.
  1. De Kijk van Kurt: “Zeven jaar geleden”
    Gent

    De Kijk van Kurt: “Zeven jaar geleden”

    Om de zoveel dagen herinnert Facebook me aan eerder geposte berichten en biedt het me de mogelijkheid om de rest van de wereld er ook aan te herinneren. Ik besluit dat meestal niet te doen. Het kan mij nog slechts matig boeien hoe mijn kerstboom er in 2015 uitzag, wat zouden mijn online kennissen er dan geïnteresseerd in zijn? Enkele dagen geleden stelde FB me voor om een foto te re-posten van mijn voeten, gelegen aan een zwembad en met een palmboom op de achtergrond. Ik was bij een vriend op bezoek in Dubai en lag uit te kateren na een nachtje stappen in de buurt van de Burj Khalifa. ’s Avonds zouden we het rustig houden met een barbecue bij die vriend thuis, samen met enkele andere Gentenaars. Bij het aperitief piepten al onze telefoons op bijna exact hetzelfde moment. Daar moesten we nog om lachen, tot we allemaal bijna exact hetzelfde bericht lazen. Luc De Vos was overleden. Na het ongeloof kwamen de herinneringen en ik was verbaasd dat ik er zoveel had. Het is niet zo dat Luc en ik elkaars dichte vriendenkring frequenteerden, maar we zagen elkaar vaak. Het feit dat we allebei overdag niet veel meer omhanden hadden dan in de stad te fietsen (hij) en te wandelen (ik), schiep een band. We beloofden elkaar telkens bij de tweede ontmoeting van de dag dat we elkaar bij de derde zouden trakteren maar dat kwam er nooit van. Op vraag van KAAG zong ik Mia voor de eerste match na Lucs overlijden. In de tweeënvijftigste minuut van elke match doen we dat sindsdien met zijn allen nog eens over. Luc zit nog in de harten van de mensen. Ook bij diegenen, de meesten, die hem niet echt hebben gekend. Dat komt omdat Luc ‘nen echten’ was in een tijd waarin fake en gemaakt de plak zwaaien. Als mijn tijd gekomen is, trakteer ik hem alsnog die pint. Hopelijk word ik dan ook als ‘nen echten’ herinnerd.