'Groene eilandjes' moeten wijken voor fietsonderdoorgang

De stad Gent heeft concrete plannen voor de bouw van een fietsonderdoorgang aan het Van Hembysebolwerk. Goed nieuws voor fietsers, maar de buurt is boos. Voor dat fietspad moeten de groene eilandjes wijken die in 2003 in het water werden gelegd. Die zijn intussen een volledig ecosysteem op zichzelf.

De groene eilandjes waren in 2003 een eerste vorm van co-creatie. De buurtbewoners en de stad, toen nog met Lieven Decaluwe als bevoegd schepen, ontwierpen samen 'groene eilandjes', een constructie met drijvende buizen en kokosmatten waarop waterplanten groeiden, en lieten ze te water. Toen was het Groene Valleipark daar nog niet echt een park, en de bewoners van Ekkergem en de Brugse Poort waren oprecht blij met hun eerste buurtgroen, ook al dreef dat op het water. De voorbije 15 jaar stonden de buurtbewoners in voor het onderhoud. Ze werden een broedplaats voor watervogels en onder water een paaiplaats voor de vissen.

En nu moeten de eilandjes dus weg voor de heraanleg van de fietsonderdoorgang. Omdat een deel van het water zal worden ingenomen door het fietspad, moet dat volgens de ‘watertoets’ gecompenseerd worden. En dat gebeurt dus door het wegnemen van de eilandjes.  "De buurt werd niet betrokken bij het zoeken naar alternatieven", klinkt het boos. "Natuurlijk zijn we blij met de groene heraanleg van het Van Hembysebolwerk en de fietsonderdoorgang, maar we begrijpen niet waarom de eilandjes hiervoor opgeofferd moeten worden. Waarom wordt er niet gezocht wordt naar een permanente vergroening van het water zelf? We hebben voorstellen klaar liggen, en we willen samen verder duurzaam meewerken aan een ecologische opwaardering van het Coupurewater."

De buurt houdt samen met het Gents Milieufront op zaterdag 25 mei om 15 uur een protestactie aan de Waldamkaai. (VDS)

Volledig scherm
De groene eilandjes aan de Coupure moeten weg. © Wannes Nimmegeers
PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Verwondering

    Verwonde­ring

    Ik heb de eerste dag van de Gentse Feesten ingezet op een terras in de Hoogpoort. Mijn band stond pas geprogrammeerd om tien na middernacht op de Groentemarkt en ik zat al rond half vijf ’s namiddags met een mocktail – alcoholvrij doch feestelijk – de geleidelijk aanzwellende menigte gade te slaan. Het gevoel dat me overheerste, kan ik het best omschrijven als gelukzaligheid. Het enige wat mijn plezier nog had kunnen vergroten was een afstandsbediening met een pauze- en terugspoelknop om de veelheid aan passanten nauwkeuriger te kunnen bekijken. Mijn vermoeden dat er aan het begin van de GF een blik mensen wordt opengetrokken dat de rest van het jaar gesloten blijft, werd groter en groter. Toeristen sleurden rolkoffertjes achter zich aan, zoekend naar hun hotel of B&B, laverend tussen de mensen die de straat aftuurden naar diegenen waarmee ze hadden afgesproken. Het terras waar ik zat, bleek het trefpunt voor een steeds groter wordende groep Nederlanders. Mocht de stad Gent belastingen heffen op het gebruik van het woord ‘gezellig’, dan hadden die Hollanders serieus mogen dokken en was onze stad uit de schulden. Toen ik enkele muzikanten van de geniale Die Verdammte Spielerei met hun blaasinstrumenten richting Duveltent zag zeulen, wist ik het: ’t is begonnen, de GF 2019 zijn een feit. Hoe bont dat allegaartje aan GF-bezoekers ook was, allemaal hadden ze diezelfde blik in hun ogen, eentje van verwondering en verwachtingen. De blik die je bij kinderen ziet als ze een pretpark binnenwandelen, en van pubers die voor het eerst de weide van Werchter opstormen. Een blik die zegt: “hier ben ik, ik geef me volledig over, verras me.” Als ik al die gelukkige gezichten zie, weet ik zeker dat dit heel mooie Gentse Feesten zullen worden. Wat zit u daar thuis nog te doen?