Sophie is gestrand op de luchthaven van Cebu op de Filipijnen.
Volledig scherm
Sophie is gestrand op de luchthaven van Cebu op de Filipijnen. © RV

Gentse rugzaktoeriste al twee weken vast op Filipijnen: “Waarom stuurt onze overheid geen militaire vliegtuigen om landgenoten te repatriëren?”

De Gentse Sophie Remue zit reeds twee weken vast op de Filipijnen door de coronacrisis. Op de luchthaven van Cebu wacht ze op een terugvlucht naar Parijs. “Maar heel wat vluchten worden geannuleerd en we krijgen hier nauwelijks info”, zegt Sophie van op de luchthaven.

Sophie Remue vertrok drie maanden geleden met haar rugzak op wereldreis. Door het uitbreken van het coronavirus kwam daar nu abrupt een einde aan. “Ik zit ondertussen al bijna twee weken op de Filipijnen vast. Het Belgisch consulaat hier in Cebu heeft me aangeraden af te wachten en te blijven waar ik ben tot mijn vlucht me zou terugbrengen naar huis. De situatie op de luchthaven is enorm hectisch door alle geannuleerde vluchten. Er zitten daar te veel mensen bij elkaar, waardoor de kans op besmetting alleen maar groter wordt. De gezondheidszorg is hier ook slechter dan in Europa. Ze spreken hier van 300 gevallen, maar deze aantallen kloppen wellicht niet aangezien ze niet de middelen hebben om mensen te testen”, zegt Sophie met een bang hartje.

Quote

Duitsland stuurde al meerdere militaire vliegtui­gen om de burgers terug veilig thuis te brengen. Wij begrijpen niet waarom ons land geen stappen onderneemt

Sophie Remue, Gentse op de Filipijnen
Volledig scherm
© RV

Maandag kreeg Sophie nogmaals te horen dat haar vlucht richting Brussel geannuleerd werd. “Terwijl er wel gezegd is dat de internationale vluchten zouden vliegen tot en met 26 maart. Een nieuwe vlucht boeken heeft geen zin omdat het risico te groot is dat ook deze weer geannuleerd zal worden. Ik zit samen met Fransen, Duitsers en Nederlanders in mijn verblijf. Al deze mensen krijgen hulp van hun land. Duitsland stuurde al meerdere militaire vliegtuigen om de inwoners terug veilig thuis te brengen. Waarom onderneemt ons land geen stappen?”, klinkt het ontgoocheld.

Chaos en onzekerheid

Ook de Belgische ambassade op de Filipijnen is karig met informatie. “Ik vroeg aan de man van de Belgische ambassade of er deze of volgende week nog vluchten zijn richting België en ook hier kon hij geen antwoord op geven. Ik begrijp dat ze heel veel werk hebben, maar die onzekerheid en onduidelijkheid maakt me heel erg nerveus”, zegt Sophie.

“We zijn vandaag (dinsdag, red.) naar de luchthaven getrokken in de hoop mee te kunnen op een vlucht richting Parijs. Maar de chaos is hier compleet. Het vliegtuig is volgeboekt en we staan met 15 op een wachtlijst. De Fransen reageren boos omdat ik als Belg mee op hun vlucht zou mogen. Ik hoop dat ik erbij ben en snel weer thuis geraak”, besluit Sophie.

Sophie zit momenteel op de luchthaven van Cebu.
Volledig scherm
Sophie zit momenteel op de luchthaven van Cebu. © RV
  1. Sandra met haar tien kinderen in quarantaine: “De meesten vragen of ik nog niet zot geworden ben. Maar ik mag absoluut niet klagen”

    Sandra met haar tien kinderen in quarantai­ne: “De meesten vragen of ik nog niet zot geworden ben. Maar ik mag absoluut niet klagen”

    Sandra Couck (41) brengt de lockdown door met haar tien kinderen, in hun knusse huis in Mariakerke. De leeftijden van de kinderen lopen van 3 tot 19 jaar, sommigen zijn dus zelfstandig en anderen hebben nog wat meer aandacht nodig. Omdat ze met zoveel zijn, houden de kinderen elkaar wel bezig, maar boodschappen voorzien en de televisie delen kan wel een uitdaging vormen. “We zitten een paar weken samen op een kleine oppervlakte, maar we maken er het beste van”, zegt Sandra gelaten.