1. Vakantiegevoel: je leeft ernaar toe via de afgekruiste dagen in je agenda
    PREMIUM
    Column Marleen Blommaert

    Vakantiege­voel: je leeft ernaar toe via de afgekruis­te dagen in je agenda

    Vreemd hoe vakantiegevoel werkt. Je hebt of je hebt het niet. Je leeft ernaar toe via de afgekruiste dagen in je agenda. Het vooruitzicht om naar die prachtige camping of die schitterende streek te gaan, maakt dat je fluitend die laatste klussen nog even afrondt. Misschien sta je wel met open armen klaar om je kleinkinderen te ontvangen van je overstresste kinderen. Stuiterend struikelen ze over je drempel: ,,Opa, oma, wat gaan we vandaag doen?”
  1. Wat is er nou leuker dan de spijker op de kop te slaan zonder dat je een hamer vasthoudt?
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Wat is er nou leuker dan de spijker op de kop te slaan zonder dat je een hamer vasthoudt?

    Tijd om de zon in het water te zien schijnen. Want zo werkt dat. Als het u voor de wind gaat, dan hoef ik niet tegen de bierkaai te vechten. Ha. De grap van deze eerste drie zinnen is dat meer dan de helft van het jonge lezerspubliek nu al de pijp aan Maarten heeft gegeven. Zeggen internetwatchers en getatoeëerde hiphoppers die er verstand van denken te hebben. De jeugd van tegenwoordig groeit niet meer op met gezegdes en volkswijsheden. En denkt aan een skiff als er eens tegen de stroom moet worden opgeroeid.
  2. Poffertjes wilden ze, knakworstjes, tosti’s en een glittertatoeage
    PREMIUM
    COLUMN WENDY WAGENMAKERS

    Poffertjes wilden ze, knakworst­jes, tosti’s en een glitterta­toe­a­ge

    Het was woensdagmiddag en behalve een bataljon kleuters (‘playdates’ noemen 5-jarigen dat) had ik ook mijn schoonvader over de vloer. Hij is niet alleen de liefste, maar ook nog eens de verstandigste, net gepensioneerd bovendien, en ging mee naar een huisbezichtiging om, op het moment dat ik sta te kwijlen bij bakelieten deurklinken, slimme vragen te stellen over spouwmuren en isolatiemateriaal.
  1. Fruittuin
    PREMIUM

    Fruittuin

    Ik heb mijn buurman vanochtend de boom ingejaagd. U vermoedde het waarschijnlijk al: in het buitengebied rond Hulst hebben we bijzondere zeden en gewoonten. Hij meldde zich met zijn vrouw bij de achterdeur met allerlei vers uit hun tuin en kas: stekelige komkommers en tomaten in allerlei kleuren en vormen. Onze vriendin uit Sint Jansteen was al gearriveerd met verse croissants en overheerlijk rozijnenbrood van hun warme bakker aldaar. Ik zette verse koffie en ijsthee op tafel en we deelden mooie verhalen over lief en over oud en vers leed.
  1. Hittestress
    PREMIUM
    COLUMN MARLEEN BLOMMAERT

    Hitte­stress

    Eén van de vreemde gewoontes van mijn moeder was, dat ze altijd een periode van een hittegolf leek uit te zoeken om de zolder op te ruimen of te behangen. En ze kon slecht tegen hitte. Blijkbaar heb ik genetisch toch iets vergelijkbaars meegekregen. Want bij alle verhuizingen van de kinderen sta ik me in het zweet te sjouwen, richting of over de 30 graden. Soms wordt dat nog voorafgegaan door een helletocht in een veel te drukke Ikea. Ik krijg daar dan steevast kramp in mijn voet en vervolg op één blote voet mijn weg. Inmiddels sta ik daar al om bekend en zwaaien mensen in de Ikea’s van Delft en Eindhoven naar me: ‘Hee Marleen, das al weer een tijd geleden!’ Sommigen bieden mij zelfs hun tweede kop koffie aan.
  2. Nu komt ze nooit meer op de koffie
    PREMIUM
    Column Ondine van der Vleuten

    Nu komt ze nooit meer op de koffie

    We staan met onze handen vol bij de lift - overduidelijk aan het verhuizen - als ze aankomen. Ik herken de dames meteen. Allebei met een rollator. Schaap is aardig, geduldig, goeiig. Bril venijnig, ontevreden en achterbaks. Ik ben gewaarschuwd, in gloedvolle bewoordingen en treffende omschrijvingen. Schaap, die haar bijnaam dankt aan een wat ongelukkig kapsel met krulletjes die over haar iets uitstaande oren en ronde priemoogjes vallen, schudt haar hoofd om weer vrij zicht te krijgen. Bril loert nieuwsgierig vanachter haar dikke jampotglazen.
  1. De beste
    PREMIUM
    Column Barry van der Hooft

    De beste

    Een tijdje geleden kreeg ik een bericht binnen. Of ik via Facebook aan mijn ‘vrienden’ wilde vragen om op Rik Impens te stemmen. De speler van Hoek zou dan gekozen kunnen worden tot beste speler van de derde divisie zaterdag. Omdat ik wist dat het weer om zo’n verkiezing van een plak- en knipwebsite ging, heb ik er niets mee gedaan. Fascinerend is het wel, hoe graag mensen willen dat iemand zo’n verkiezing wint. Terwijl de jury uit mensen bestaat die niet of nauwelijks zelf op de velden komen. Zouden ze Impens zelf hebben zien spelen?