1. O wat is het fijn, een tuinterrorist te zijn!
    PREMIUM
    Column Ondine van der Vleuten

    O wat is het fijn, een tuinterro­rist te zijn!

    Een paar maanden geleden arriveerden ze dan eindelijk, de iepen waarmee onze nieuwbouwstraat gestoffeerd werd. Vanuit het stadhuis ontving ik nadere informatie: ‘slank opgaande zuilvormige iep, type Columella, met een wat open kroon’. Beetje een excuusboompje dus: zo’n boompje dat eruit ziet als een bang kind dat angstig in een hoekje staat en zich zo klein mogelijk maakt, de armpjes tegen het smalle lijfje aangeperst. Van mij had het wel wat woester gemogen!
  1. Emma Linou
    PREMIUM
    column marleen blommaert

    Emma Linou

    Een rondreis Brabant staat op het programma vandaag. Als ik met alle spullen de trap afloop, vraag ik aan mijn jongste dochter waarom we eigenlijk niet ook in Brabant wonen nu bijna de hele familie daar inmiddels woont. Een enkele uitzondering woont in Leiden en een handjevol in Hulst. Nog slechts twee verwanten om precies te zijn, wonen met hun echtgenotes in Zeeland. De rest is uitgewaaierd over Brabant, in de driehoek Breda-Den Bosch-Eindhoven. Daar schijnt het te doen te zijn. Wat ‘het’ is? Weet ik eigenlijk niet als ik eerlijk ben. Maar ‘het’ is hot en erg druk.
  2. Ik keek naar de orgie van naakte Barbies
    PREMIUM
    Column

    Ik keek naar de orgie van naakte Barbies

    Het ding was enorm, met aan het ene einde van de pijp een zwart kunststof mondstuk en aan het andere een stuk boomstam. ,,Van een stam!”, roept de man aan de andere kant van het tafelkleedje door het rumoer heen. Ik knik instemmend. Dat had ik ook al gezien. Maar nee: stam als in ‘indianenstam’, verduidelijkt hij. Een soort vredespijp is het. Gemáákt door een stam. Fronsend monster ik de pijp, in mijn ogen meer een stuk mislukt huisvlijt van een eenzame boer.
  3. Vakman
    PREMIUM
    column barry van der hooft

    Vakman

    Eigenlijk mag het niet, omdat iedereen weet dat het bij het beroep hoort en het salaris ook uitstekend is. Maar toch kreeg ik in het najaar van 2014 een beetje medelijden met Adrie Koster. Na het plotselinge vertrek van Albert Stuivenberg, die het spoor van Louis van Gaal naar Manchester volgde, werd de trainer uit Zierikzee aangesteld als coach van Jong Oranje. Een mooie job, aan een vijver vol talenten, die na zes kwalificatieduels zestien punten hadden verzameld. Het EK was binnen handbereik, zo leek het.