1. ‘t Was maor ‘n natte boel
    PREMIUM
    streektaal/audio

    ‘t Was maor ‘n natte boel

    Nog maor ’n weeke geleejen, stoeng ‘k ’s morgens redelijk vroeg op (de krante lag al op de matte) toen ‘k nao buuten keek. Den ‘êêlen nacht ‘aod ‘t geregend. En nii zô weinig ook. De plassen in den ‘of. De straoten boenken. Misschiens is ‘t vuuf jaor geleejen, dat de straote opnieuw geleid is. Mao de speuren van d’auto’s staon weer al vol waoter. Weer a? zeg ik. ‘t Was bots a zô. Toen a den annemer z’n kont gekêêrd ‘ao. Ik docht toen nog bie m’n eihen: ‘Oe kan je zô iets noe goedkeuren?’ Da zou bie ‘n parteklier daorom nie deugaon.
  2. Antarctica
    PREMIUM
    COLUMN ERNST JAN ROZENDAAL

    Antarctica

    In NRC Handelsblad stond afgelopen weekend een paginagrote advertentie voor een ‘Once in a Lifetime Experience’. Een bedrijf in Hendrik Ido Ambacht bood een tiendaagse ‘exceptionele air cruise per privéjet’ aan naar de Zuidpool. ‘Ontdek Antarctica per privéjet en verblijf in het enige hotel aanwezig op het witte continent. Het betreft een zeer exclusieve air cruise voor slechts 12 personen. Een uitzonderlijke kans om uw pioniersgeest te prikkelen en verder te gaan dan u ooit eerder had durven dromen (...) Kom oog in oog te staan met duizenden imponerende keizerspinguïns en hun kuikens, wandel door de prachtige ijstunnels en ontdek Antarctica op een manier zoals geen ander dat doet.’ Dé reis van uw leven kost maar 72.500 euro.
  3. Intertoys
    PREMIUM
    COLUMN MAIKEL HARTE

    Intertoys

    Van de Speelgoedketen Intertoys blijft maar weinig over in Zeeland, het sluit nu ook de vestigingen in Terneuzen, Hulst en Middelburg-Centrum. Wat een kaalslag in de winkelstraten. Ongelofelijk. Zelfs in Sluis, waarvan ik altijd denk dat het daar nog zeven dagen in de week druk is, sluit de winkel. Hoewel er op het ZEP-terrein in Middelburg een vestiging openblijft, sluit in het centrum ook gewoon de winkel, terwijl Middelburg toch de grootste stad van onze provincie is en bovendien een toeristische trekpleister. Als daar al een speelgoedwinkel niet meer te houden is, dan weet ik het ook niet meer.
  1. Vlissingen, dat zich God weet waar schuilhield
    PREMIUM

    Vlissingen, dat zich God weet waar schuil­hield

    Die eerste dag, aan het strand van Vlissingen. Die imposante schepen op de Rede, zo dichtbij dat het leek of ik ze aan kon raken - magisch vond ik het. Vlissingen had direct mijn hart gestolen. Het station zinderde in de zon, met gloeiend gele bakstenen. O, wat hou ik van baksteen. Schok van herkenning toen de trein piepend tot stilstand kwam. Ook in Kampen, mijn toenmalige woonplaats, maakte het stootblok aan het eind van de spoorrails duidelijk: hier houdt alles op. Ook daar was de woelige Randstad ver weg, kon je zondags een kogel door de straat schieten, ook daar sloegen de golven tegen de kade.