1. Een Colombiaanse pygmee met een grafzerkgebit
    PREMIUM
    COLUMN JAN VANTOORTELBOOM

    Een Colombiaan­se pygmee met een grafzerkge­bit

    Dit weekend komen drie vrienden van me op bezoek. Het is te zeggen, ik heb ze in geen dertig jaar gezien. Drie decennia geleden zagen we elkaar bijna elke dag, namelijk op de middelbare school in Ieper. Ik ben benieuwd hoe ze eruitzien, want ze zitten als jongens in mijn geheugen gegrift en de foto’s op Facebook verklappen ook niet alles. Ik vermoed dat ik bij de aanblik van hun hoofden en lichamen ook geconfronteerd zal worden met mijn eigen verouderingsproces. Maar dat is bijzaak.
  1. Hulst kent grootste drinkers én zo ongeveer de hoogste vaccinatiegraad
    PREMIUM
    Column Maikel Harte

    Hulst kent grootste drinkers én zo ongeveer de hoogste vaccinatie­graad

    Van de week werden nieuwe cijfers bekend van de zogenaamde Gezondheidsmonitor, de enquête die de GGD om de vier jaar afneemt en daaruit bleek dat Zeeuwen steeds minder alcohol drinken. Die cijfers kunnen ook per gemeente uitgesplitst worden en wat bleek: binnen de provincie bevinden zich in de gemeente Hulst de grootste innemers, in de gemeente Reimerswaal drinkt men juist het minst vaak.
  2. Wie wil weten hoe het land eraan toe is, pakt een taxi
    PREMIUM
    COLUMN MARLEEN BLOMMAERT

    Wie wil weten hoe het land eraan toe is, pakt een taxi

    ‘Paspoort’! schiet er door mijn hoofd. Gisteren gepakt voor de PCR-test en nu dan toch vergeten?! Het is erg donker en bovendien erg vroeg in de luchthaventaxi naar Zaventem. Ik gooi alle spullen uit ieder vakje van de handtas en voor ik het weet ligt de hele achterbank vol. Kijk aan, daar is 'ie dan toch. Ergens is mijn onbezorgdheid bij het reizen verdwenen. Waar ik vroeger op goed geluk maar vol vertrouwen een metro in Moskou nam of zonder de juiste papieren de trein naar Sint Petersburg instapte, lijkt een weekje Ierland nu een wereldreis bezaaid met beren op de weg.
  1. Melis Stoke kwam van Zierikzee
    PREMIUM

    Melis Stoke kwam van Zierikzee

    Van Arnemuiden tot en met Zwin, maar vooral Zierikzee, heel veel Zierikzee. Alleen heet de stad nooit zo bij Melis Stoke, hij heeft het over Cyrixe, Zerixze en nog een heleboel varianten. Melis Stoke is bijna een fabelfiguur. Zijn naam ontdekte men pas laat op een stuk perkament dat achter een ander boek was ingenaaid. De jaartallen zijn ook ongewis, maar aan het begin van de veertiende eeuw produceerde hij de ‘Rijmkroniek van Holland’, tegelijk een kroniek over het Zeeland van weleer. Over zijn geboorteplaats bestaat eveneens onduidelijkheid, maar vanwege alle vermeldingen gaan de gedachten vooral één kant op.
  2. Een koe valt niet te onderschatten
    PREMIUM
    COLUMN JAN VANTOORTELBOOM

    Een koe valt niet te onderschat­ten

    Een paar dagen geleden kreeg ik een berichtje van de buurman of ik wat tijd had. Dat had ik, want ik was op vakantie in eigen tuin. Mijn buurman is agrariër en ik ben trots op de boer. Er was een koe ontsnapt, zei hij. Eigenlijk al een paar dagen eerder. Hij had de hele polder afgezocht en zelfs met zo’n speciaal pak in de sloten zitten waden. Nergens was het beest te vinden. Maar nu wel. De koe zat in een maisveld aan de overkant van de straat.
  1. Ik ga zwemmen
    PREMIUM
    column maikel harte

    Ik ga zwemmen

    Twee jaar geleden was ik bij de opening van de nieuwe locatie van het verzorgingstehuis De Redoute in Sas van Gent. Daar trad toen voor de bewoners Mart Hoogkamer op. Ik vond dat wel bijzonder. Het was een alleraardigste, vlotte kerel van begin twintig vol met tatoeages die je feestend in een discotheek verwacht, maar hij stond voor een bejaard publiek een lied van Willy Alberti uit de jaren vijftig te zingen. Dat deed hij trouwens erg goed, want zingen kan die.
  2. ‘Er stroomt dus echt benzine door je aderen’
    PREMIUM
    COLUMN OSCAR GARSCHAGEN

    ‘Er stroomt dus echt benzine door je aderen’

    Seksende rugstreeppadden in een verstild duingebied, een blunderende pandjesprins, een pandemie. Lang leek het voor milieuclubs een eitje om de terugkeer van de Grand Prix naar Zandvoort te blokkeren. Maar Max Verstappen, zijn Nederlandse fans, de Zandvoortse middenstand én het Formule 1-circus (beurswaarde 30 miljard) bleken sterker. En nu vind ik het serieus jammer dat ik als nieuwbakken F1-fan geen kaart heb gekocht om vanaf vanmiddag een dag of wat naar de races te gaan.
  1. Ik wilde de man een fooi geven voor zijn getier
    PREMIUM
    COLUMN JAN VANTOORTELBOOM

    Ik wilde de man een fooi geven voor zijn getier

    Vorige week bracht ik met mijn vrouw en tweeling een bezoekje aan het speel- en bunkerpark Groede Podium. Een dagje buiten zou de jongens goed doen, want ze zijn nogal verknocht aan hun iPad. Wat zeg ik? Verknocht? Het lijkt bijna een lichaamsdeel geworden, en dan geen nutteloze appendix, maar een levensnoodzakelijk en dus onmisbaar deel, zoals een neus, waarin ze trouwens van spanning van de filmpjes of spelletjes die ze spelen simultaan eens goed peuteren.
  2. Vaak sloegen we zelf om in de golven, tot vermaak van badgasten
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Vaak sloegen we zelf om in de golven, tot vermaak van badgasten

    Zeeuwse zomers wekken altijd mijn verleden als Domburgse strandwacht (,,beter badman dan barman”) tot leven. Als badmannenbaas Erik de Lange op de hoge uitkijkpost bij de De Stenen Toko mij zijn krachtige verrekijker aanreikt, vlieg ik even een halve eeuw terug in de tijd. We turen naar een eenzame kleuter in de branding en even lijkt er bar weinig veranderd aan de Costa Domburgia, waar het silhouet van duinen, Watertoren en Badpaviljoen onaangetast is gebleven. Badmannen maken nog steeds dezelfde cynische grappen over lakse ouders die denken in het zwembad te zijn en ik herken de stille opluchting als de jonge vader alsnog toesnelt.