Volledig scherm
© Joost Hoving

Gubernator

column ernst jan rozendaalBeste ministr Ollongren,

Ik schrijf u hier vanuit de datsja van mijn schoonfamilie in Cadzand. De Zeeuws-Vlaamse steppe voelt als thuis. Niet alleen ben ik herenigd met mijn gezin - nogmaals dank dat uw regering dat zo snel heeft geregeld - het is ook een fijn idee weer dicht bij Turkeye te wonen. 

Nu ik met hamer en sikkel geslaagd ben voor mijn inboergeringsexamen, is het tijd voor een oriëntatie op de Nederlandse arbeidsmarkt. Met deze brief wil ik graag solliciteren naar de functie van gouverneur van Zeeuws-Vlaanderen. Ik realiseer me dat die baan nu niet bestaat, maar dat is ten onrechte. Dat kan ik weten als voormalige gubernator van Odessa, een regio in de Oekraïne, met een haven aan de Zwarte Zee, zoals North Sea Port aan de Westerschelde.

De problemen hier zijn niet anders dan de problemen daar. Het Zeeuws-Vlaamse volk woont onder de rook van een gammele kerncentrale, zoals de Oekraïners rond Tsjernobyl. Ze worden gediscrimineerd door de bestuurders in het Middelburgse Kremlin, die nota bene tol heffen om de Zeeuws-Vlamingen in hun hok te houden.

En ik ben erg geschrokken van de nabijheid van Klein Rusland, een woonwijk in Zelzate. Ik hoef u niet te vertellen dat elk Klein-Rusland er naar snakt zo snel mogelijk een Groot-Rusland te worden, vraag dat maar aan uw ex-collega minister Halbe Zijlstra. Als gubernator van Odessa en als prezident van Georgië heb ik als geen ander pal gestaan tegen de Russische agressor. En als iemand in het Nederlandse kabinet die dreiging onderkent, bent u het, gezien uw waarschuwing tegen het nepnieuws uit Moskou. 

U gaat over de benoeming van commissarissen. In mijn ogen verdient Zeeuws-Vlaanderen een eigen gubernator. Bij deze stel ik mijn internationale politieke ervaring tot uw beschikking.

Do svidanya.

Uw Michaïl Saakasjvili

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Verkiezing
    PREMIUM
    column ernst jan Rozendaal

    Verkiezing

    Soms spreken wildvreemden me aan over een verhaal in de krant. Zal wel komen door het fotootje bij deze column. De ene keer krijg ik lof toegezwaaid, de andere keer moet ik me verweren tegen kritiek. Zoals zaterdag bij de Albert Heijn. ,,Wat was dat nou voor verhaal vandaag?”, vroeg een kordaat ogende vrouw, terwijl ze haar winkelwagen bijna tegen de mijne aan parkeerde. Ik wierp een blik in haar kar en zag karbonades en salades, worstjes, bietjes en een haantje van de grill.

Columns