Volledig scherm
© Joost Hoving

Grease

Column Ernst-Jan RozendaalWat een geweldige kop afgelopen zaterdag op de voorkant van het magazine bij de krant: 'Jorde wanna na wan, oe oe oe'. Met genoegen heb ik het verhaal gelezen over Grease, de succesvolle musicalverfilming die veertig jaar bestaat. Toen de film uitkwam, was ik zestien en zat ik op de middelbare school, net als Danny en Sandy, gespeeld door John Travolta en Olivia Newton-John. 

Wat háátte ik die film en die liedjes.

Overjarige acteurs die tieners speelden. Als ze echt nog op die highschool in California zaten, waren ze minstens tien keer blijven zitten. Ik luisterde destijds vooral naar hardrock en symfonische rock. Dat veranderde die zomer wel door een plaat die in mijn ogen door niemand ooit is overtroffen: Darkness on the edge of town van Bruce Springsteen. Dat was pas rock & roll! Niet dat gekwezel van John Travolta. Ik ging in Amsterdam naar school en spelde destijds de kranten, dus ik moet instemmend hebben geknikt bij de recensie in het Parool, waarin Grease werd omschreven als 'laffe kitscherige troep met vreselijke muziek'.

Quote

Wat háátte ik die film en die liedjes

Dat veranderde tijdens een schoolreisje naar Worms. De middelbare school in de jaren zeventig, daar zit ook een aardige musical in. We kregen geschiedenis van meneer Boonstra, wiens rechter wijs- en middelvinger waren vergeeld door het roken, wat hij onbekommerd deed voor de klas. Een van de uitjes tijdens de werkweek - geen idee waarom dat zo heette - voerde naar een wijnproeverij. Tegenwoordig zou dat strafbaar zijn.

Op de terugweg naar het hostel werden de liedjes van Grease gedraaid. Mijn vrienden konden hun ogen niet geloven. De bedeesde muziekpurist kweelde ineens mee met de meisjes in de bus. Inderdaad: Jorde wanna na wan, oe oe oe, maar vooral: Hopelessly devoted to you, hoehoehoe! 

Het andere beeld dat me van die dag is bijgebleven: de rij wasbakken 's avonds in die jeugdherberg, allemaal vol met kots.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Verkiezing
    PREMIUM
    column ernst jan Rozendaal

    Verkiezing

    Soms spreken wildvreemden me aan over een verhaal in de krant. Zal wel komen door het fotootje bij deze column. De ene keer krijg ik lof toegezwaaid, de andere keer moet ik me verweren tegen kritiek. Zoals zaterdag bij de Albert Heijn. ,,Wat was dat nou voor verhaal vandaag?”, vroeg een kordaat ogende vrouw, terwijl ze haar winkelwagen bijna tegen de mijne aan parkeerde. Ik wierp een blik in haar kar en zag karbonades en salades, worstjes, bietjes en een haantje van de grill.

Columns