Volledig scherm
© Joost Hoving

De hik

ColumnIk heb vrijwel nooit de hik, maar vorige week zat ik in drie dagen tijd negentien keer te stuiteren op mijn stoel. En dan niet zomaar een paar minuten. Zeker vijf keer duurde het langer dan anderhalf uur. 

Niet alleen ik werd er gek van, mijn collega's ook. Van alle kanten kreeg ik goed bedoelde adviezen. Adem inhouden. Ondersteboven water drinken. De trap op en af rennen. Aan een wit paard denken. Azijn op je tong. Een hap suiker doorslikken. IJsklontjes tegen je neus houden. Een versje opzeggen: 'Hik sprik sprauw. Ik geef de hik aan jou. Ik geef de hik aan een anderman. Die de hik verdragen kan.'

Als een suggestie werkte - neus en oren dichthouden en drie keer slikken, of neus dichthouden en zeven slokjes water nemen zonder dat er lucht meegaat - was het eenmalig. Alsof mijn lichaam de volgende keer dacht: ,,Ha, die ken ik. Daar trap ik niet nog een keer in."

Ten einde raad belde ik met de huisarts. Ik werd doorgeschakeld naar een antwoordapparaat dat me vertelde dat ik alleen vóór half elf 's ochtends een afspraak kon maken. Bij spoed mocht ik 1 intoetsen. Dat leek me overdreven. Was het iets dat niet kon wachten, dan kon ik aan de lijn blijven. Dat leek me logisch. Misschien had de receptioniste wel een gouden tip.

Na acht minuten kreeg ik de baliemedewerkster te spreken. Met horten en stoten legde ik mijn probleem uit. ,,Waarom heeft u niet voor half elf gebeld?", reageerde ze streng. ,,Omdat..hik..het al kwart over...hik...elf was, toen ik...hik...hoorde dat dat...hik...moest", antwoordde ik verontschuldigend. Nou vooruit, de volgende dag kon ik langskomen.

,,Be...hik..dankt", zei ik.

,,De volgende keer wel voor half elf bellen hè", besloot ze, op een toon alsof ze een kleuter toesprak.

Met een klap smeet ik mijn telefoon op tafel, terwijl door mijn gedachten een verwensing schoot die netjes geformuleerd iets betekent als: ,,Krijg de hik."

Geërgerd leunde ik achterover. Toen drong het tot mij door. Weg was de hik.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Verkiezing
    PREMIUM
    column ernst jan Rozendaal

    Verkiezing

    Soms spreken wildvreemden me aan over een verhaal in de krant. Zal wel komen door het fotootje bij deze column. De ene keer krijg ik lof toegezwaaid, de andere keer moet ik me verweren tegen kritiek. Zoals zaterdag bij de Albert Heijn. ,,Wat was dat nou voor verhaal vandaag?”, vroeg een kordaat ogende vrouw, terwijl ze haar winkelwagen bijna tegen de mijne aan parkeerde. Ik wierp een blik in haar kar en zag karbonades en salades, worstjes, bietjes en een haantje van de grill.

Columns