Peter Rottier met een glaskubus met daarin een 'spike' van een coronavirus.
Volledig scherm
PREMIUM
Peter Rottier met een glaskubus met daarin een 'spike' van een coronavirus. © Pix4Profs/Jan Stads

Zeeuwse viroloog: ‘Scholen zijn smeltkroezen van infectie. En dat is heel goed’

InterviewHanden wassen, afstand houden, winkelwagentjes die ontsmet worden. Op dit moment is het prima en noodzakelijk, zegt de uit Lamswaarde afkomstige hoogleraar virologie en virusziekten Peter Rottier. Maar dat moet niet zo blijven. ,,Weerstand bouw je op door al op jonge leeftijd in aanraking te komen met ziektekiemen”, aldus de emeritus hoogleraar, die zijn leven lang al coronavirussen bestudeert. 

Rottier werd 73 jaar geleden geboren in Lamswaarde. Zijn broers en zussen bleven allemaal in Zeeland wonen; zelf bleef hij na zijn studie in Wageningen in het midden van het land hangen, waar hij in Groenekan bij Utrecht woont. ,,Mijn kinderen en kleinkinderen wonen hier, dus een terugkeer naar Zeeland zit er niet in. Maar ik zeg altijd dat ik er begraven wil worden. Ik voel me nog steeds in hart en nieren een Zeeuw.”

Zijn vader was een kleine boer. ,,Hij zat in de tuinbouw. Het was een fijn gezin, heel liefdevol, maar hard werken hoorde erbij. Van jongs af aan gingen we mee het veld op, alle vijf de kinderen. Als het nodig was, mijn moeder ook. Dan kropen we over het veld, wieden en schoffelen, wroeten in de aarde. Achter het huis stond een varkenskot met een paar varkens. Natuurlijk hadden we ook kippen. Kippenhokken, die zijn behoorlijk smerig hoor! Naast ons zat een veeboer. Die hield koeien, varkens, kalkoenen en kippen. Ik werd al snel ingeschakeld om te melken en de koeienstal uit te mesten. Je was de hele tijd in contact met dieren en hun afval, het was allemaal tamelijk primitief. Zo kwam je frequent in contact met allerlei micro-organismen. We weten nu: dat is heel goed voor je immuunsysteem. Zo bouw je weerstand op.”

  1. Inger zag na maanden gehandicapte Rosan weer: ‘Ik moest mijn eigen dochter ontlopen’
    PREMIUM
    video

    Inger zag na maanden gehandicap­te Rosan weer: ‘Ik moest mijn eigen dochter ontlopen’

    HEINKENSZAND - Dan lacht ze, dan weer huilt ze, dan wordt ze 's nachts wakker en schreeuwt om mama en papa. Rosan Ouwerkerk uit Heinkenszand is 27 jaar maar heeft het ontwikkelingsniveau van een peuter en kan niet praten. Leg dan maar eens uit waarom papa en mama al maanden niet meer op bezoek mogen komen vanwege een sluimerend virus dat rondwaart in de samenleving. ,,Ik moest de tas met ijsthee en chips voor haar aan het hek hangen, want ze mocht ons echt niet zien", vertelt moeder Inger.