Het is stil op het ‘mooiste erf van Zeeland’: ‘De aardappelen raken we niet kwijt en kampeerveld is bijna leeg’

reportage I videoZe zijn verweven met het platteland en de stille krachten van de Zeeuwse recreatiesector. Maar de tientallen kampeerboerderijen en minicampings in onze provincie hebben het moeilijk. De aanhoudende droogte, een krimpende afzetmarkt voor landbouwproducten en een dramatisch voorseizoen voor de camping hakken erin. ,,We hebben driedubbel pech dit jaar”, zegt Sentine Williams-Kodde van boerderijcamping Oranjepolder. 

Quote

In november werd Oranjepol­der nog gekozen tot ‘mooiste erf van Zeeland’

Het is vlak voor het hemelvaartsweekend en kampeerweer in optima forma. Zonnetje, azuurblauwe hemel, graadje of 20 en gifgroen gras tussen je tenen. Normaal zou het een komen en gaan zijn van kampeerders op boerderijcamping Oranjepolder aan de rand van Arnemuiden. Want alleen al voor de monumentale schuur (een rijksmonument), het mogen toiletteren in een omgebouwd varkenskot en het geitjesknuffelen zou je hier wel een nachtje willen doorbrengen. 

Maar helaas, ook vandaag trekken de geitjes weinig bekijks, blijft het toiletgebouw op slot en wordt campingpoes Lilly nauwelijks geaaid. Terwijl je anders zou verwachten, in november werd Oranjepolder nog gekozen tot  ‘mooiste erf van Zeeland’.  Maar door de coronacrisis is alles anders.

,,Ja, het is hier nu echt rustig voor deze tijd van het jaar”, vertelt Sentine Williams-Kodde, die samen met haar man Gavin en ouders Jo en Tineke het bedrijf runt. Ze wijst naar het grasveld ,,Kijk maar om je heen, normaal staat het hier helemaal vol. Nu staat er één caravan.” 

Kampeerboerin Sentine Williams-Kodde met Olivia en Linn (r), twee kinderen van campinggasten.
Volledig scherm
Kampeerboerin Sentine Williams-Kodde met Olivia en Linn (r), twee kinderen van campinggasten. © Boaz Timmermans/Fos Fotografie
  1. Inger zag na maanden gehandicapte Rosan weer: ‘Ik moest mijn eigen dochter ontlopen’
    PREMIUM
    video

    Inger zag na maanden gehandicap­te Rosan weer: ‘Ik moest mijn eigen dochter ontlopen’

    HEINKENSZAND - Dan lacht ze, dan weer huilt ze, dan wordt ze 's nachts wakker en schreeuwt om mama en papa. Rosan Ouwerkerk uit Heinkenszand is 27 jaar maar heeft het ontwikkelingsniveau van een peuter en kan niet praten. Leg dan maar eens uit waarom papa en mama al maanden niet meer op bezoek mogen komen vanwege een sluimerend virus dat rondwaart in de samenleving. ,,Ik moest de tas met ijsthee en chips voor haar aan het hek hangen, want ze mocht ons echt niet zien", vertelt moeder Inger.