Volledig scherm
De koks vlnr: Rick van der boog, Maxwel Baak en Ewald Hegi. © Ruben Oreel

Van der Valk Middelburg: tonnetje rond voor een zacht prijsje

RecensieMIDDELBURG - Culinaire hoogstandjes moet je niet verwachten. Maar smakelijk is het zeker. Bij Van der Valk in Middelburg krijg je vooral veel voor weinig.

De bestemming van vanavond zien we al van mijlenver. ‘Hotel’ prijkt het hoog in de Middelburgse avondlucht. Het is dat hotel met die bekende vogel waar we moeten zijn. Van der Valk ligt op een ietwat desolaat bedrijventerrein dat vrijwel uitgestorven is. Behalve dan bij Van der Valk. Daar staat het vol met auto’s, de een dikker dan de andere. Wij komen hier niet om te overnachten, maar om te eten. Want van een geharde Van der Valk-bezoeker horen we dat de dependance in Middelburg het beste restaurant van Nederland heeft. Dat moesten we maar eens proeven.

Zit je er gezellig?

Het interieuris zoals je van een restaurant in een hotel verwacht. Statige, stoffen stoelen en banken, de tafels zijn met behulp van een meetlat op exact de goede plek gezet. Grote gordijnen en kroonluchters, de meest uitbundige kleuris grey wash. Tussen het ontbijtgedeelte en het restaurant is een lage afscheiding.

Je kijkt zo op het buffet waar de volgende ochtend de gasten aanschuiven voor een roerei, wit brood en kuipjes boter. De verwarming werkt ook goed. De gevoelstemperatuur gaat richting het kookpunt.

Volledig scherm
© Ruben Oreel

Wat voor mensen komen er?

In het restaurant van een hotel worden zaken gedaan. Hier ook. Er hangt daardoor een beetje een kantoorsfeer. Veel gasten gebruiken hun tafel als bureau. Hier en daar worden de laatste deadlines gehaald en cijfers in Excel gezet. Deals worden gesloten. De twee heren naast ons vinden het geen probleem om voor de zaak te vliegen, maar privé beginnen ze er niet meer aan. Je krijgt er dikke enkels van. Weten we dat ook weer.

En het eten dan?

Als aperitief krijgen we olijven en… Japanse mix. We zoeken voor de zekerheid het nummer van de tandarts alvast op. Onderwijl keuren we de kaart. Die is een echte allemansvriend. Een trio van vlees - eend, steak tartare, pompoensoep (?)-, of vis; de onvermijdelijke carpaccio; oesters; geitenkaas; kabeljauw; entrecote; varkenshaas en schnitzel. Van der Valk serveert ook enkele gerechten met louter Zeeuwse streekproducten, lezen we. Uit die sectie kiezen we de bisque met garnalen en room.

Goede keuze?

De garnalen zouden best uit Yerseke kunnen komen, maar dan zijn ze daar wel een tijd geleden ingevroren. Ze zijn slap, de garnaalsmaak is verdwenen en in de zeerroyale soepkom moet je ze goed zoeken. De wat zoetige vissoep zelf heeft te weinig zout en te veel peper. We kunnen ons ook niet helemaal aan de indruk onttrekken dat hij uit een zak komt. Maar vooruit, voor 7,25 euro heb je wel al haast een complete maaltijd genuttigd.

En het hoofdgerecht?

Stukken beter. Nadat de soepkommen zijn opgehaald, vraagt de serveerster of het hoofdgerecht al mag komen.We moeten de bisque nog verwerken, dus we wachten even. Zodra we aangeven dat we best weer trek hebben, staat de tafel in een mum van tijd volledig vol. Twee koolsalades, friet, aardappels en slappe broccoli als bijgerechten. Alsof we gaan gourmetten. De houtduif komt van de Black Bastard, een grill gebaseerd op een drieduizend jaar oude Aziatische kleioven. De vier stukken zijn niet helemaal egaal gegaard, maar de smaak is wel gewoon goed. De kersensaus doet helaas verwoede pogingen niet naar kersen te proeven. De crème van bloemkool is dan weer boterzacht van smaak en textuur, de stoofperen en sperziebonen zijn ook lekker. Dat geldt aan de overkant van de tafel ook voor de groene asperges. Die heerlijke bite die je wilt hebben, zit eraan. De drie stukken zeebaars zijn, ondergedompeld in beurre blanc, smakelijke visjes.

En tot slot het dessert?

Volledig scherm
Coquille-gerecht. © Ruben Oreel

We hebben al voor een heel weeshuis op, maar een cheesecake met pompoen moet je natuurlijk proberen. Die pompoen komt als koude klets op de taart, waardoor we hem er makkelijk af kunnen schuiven. ,,Dat vinden wij nietraar, dat vinden wij bijzonder”, aldus de tafelgenoot. Het taartje zelf is machtig, maarlekker. Met de helft van de hoeveelheid waren we ook blij geweest.
Na twee uur staan we weer buiten. Voor een hoogstaande culinaire avond moet je niet bij Van der Valk zijn. Dat mag je ook niet verwachten. Je krijgt acceptabele, grote borden in een rap tempo, voor een zeer zacht prijsje. Haal de hotelkamers weg, zet het restaurant langs de duinen en je hebt waarschijnlijk de drukste zaak van Zeeland. Ondanks die garnalen

Volledig scherm
© PZC
PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement