Kunstenaar plaatst richtingaanwijzer bij marinierskazerne: ‘Mariniers, Vlissingen is die kant op!’

Zeus Hoenderop roept de mariniers op om verbinding te maken met de Zeeuwen. Met een richtingwijzer voor de poort van het Korps Mariniers in Doorn probeerde hij gisteren in gesprek te komen met de mariniers. De Tilburger stoort zich aan het beeld dat de buitenwereld van Zeeland heeft.

De provincie Zeeland wordt veel te negatief weggezet. Hoenderop vindt dat niet terecht, maar vooral ook omdat mensen niet zo met elkaar om zouden moeten gaan. De mariniers verzetten zich fel tegen de verhuizing naar Vlissingen. Ze verlaten bij bosjes de dienst. Ze vinden het te ver, hun gezinnen zijn in deze omgeving geworteld, ze hebben hier hun sociale leven. De meesten vinden het besluit om Vlissingen voor Doorn te verruilen slecht en niet doordacht.

Quote

Ik zie het nieuws over de verhuizing regelmatig voorbij komen En dan wordt Zeeland zo negatief in beeld gebracht. Een tweede­rangs­pro­vin­cie, een plek waar je niet naar toe wil. Waarom?

,,Ik zie het nieuws over de verhuizing regelmatig voorbij komen”, aldus Hoenderop, die binnenkort naar Zeeland verhuist. ,,En dan wordt Zeeland zo negatief in beeld gebracht. Een tweederangsprovincie, een plek waar je niet naar toe wil. Waarom? denk ik dan. Zo ga je toch niet met elkaar om.”

Gastvrije Zeeuwen

Volledig scherm
Kunstenaar Zeus Hoenderop met het bord Vlissingen bij de Marinierskazerne © William Hoogteyling

De beeldend kunstenaar heeft zelf heel goede ervaringen met Zeeland. Hij bivakkeerde twee weken geleden in een tentje op het toekomstige terrein van de nieuwe kazerne in Vlissingen. Hij nodigde mariniers uit om dat ook te doen, maar die bleven weg. ,,Er kwamen wel Zeeuwen naar me toe”, zegt Hoenderop. ,,Die waren erg gastvrij. Ik kreeg ‘s morgens een ontbijt, ik kreeg een lunch aangeboden, een stamppot zuurkool, een dag later een pannetje soep. Dat is een heel ander beeld dan wat er in de media van Zeeland werd geschetst. Ik hoopte dat mariniers zelf zouden ervaren hoe Vlissingen is. Los van de politiek.”

Omdat de mariniers niet naar Zeeland kwamen, kwam Hoenderop zelf maar naar Doorn. Hij onthulde gisteren zijn kunstwerk Qua Patet Orbis, zo wijd de wereld strekt. Dat is de lijfspreuk van de mariniers. ,,Ik zou tegen de mariniers willen zeggen: kom zelf eerst ervaren hoe Zeeland is en maak van daaruit de keuze. Het gevoel van gastvrijheid wilde ik graag met ze delen. Maar helaas, ze zijn niet geweest. Dus zoek ik ze nu zelf op. Ook om met ze in gesprek te komen.

Slagboom blijft dicht

Ook gisterochtend werd een gesprek tussen mariniers en Hoenderop niet mogelijk. De slagboom bij de hoofdingang van de marinierskazerne bleef dicht. Ook de paal die Hoenderop meegenomen had, met een bord waarop de richting naar Vlissingen is aangegeven, moest buiten het militaire terrein blijven. ,,Ik had gehoopt op een gesprek met de mariniers, in de kantine of zo. Het was niet mogelijk. Dat vind ik jammer. Er is nu een soort strijd aan de gang, van winnaars en verliezers. Een strijd om wie er gelijk heeft. Waar uiteindelijk ook iemand verliest. Met alle gevolgen van dien. Niemand buigt meer. Als er meer begrip is voor elkaar, is een gesprek mogelijk. Misschien zijn er wel andere oplossingen. Wellicht willen de jonge mariniers wel naar Vlissingen. Het is toch de plaats waar één van hun oprichters vandaan komt, Michiel de Ruyter.”

Volledig scherm
Zeus Hoenderop bij zijn tentje op het terrein waar de marinierskazerne in Vlissingen moet komen. © Lex De Meester
  1. Mariniers willen geen verkering met Zeeland: ‘Het ligt niet aan jou. Het ligt aan ons’
    PREMIUM
    Reportage

    Mariniers willen geen verkering met Zeeland: ‘Het ligt niet aan jou. Het ligt aan ons’

    DOORN - Ruim twee uur rijden is het, van Vlissingen naar Doorn. Moet je nog hopen dat er geen files zijn, anders komt er zó een half uur bij. En toch: ,,Die reistijd naar Vlissingen is echt het punt niet”, zegt de marinier met de blonde kuif die net buiten het kazerneterrein wat rekoefeningen doet. Hij klinkt enigszins verbeten. Alsof een marinier zich daardoor zou laten tegenhouden! ,,Ik ken genoeg mariniers die ver moeten rijden om naar hun standplaats te komen. Twee, drie uur. Jawel. En ‘s avonds weer terug. Láchend. Echt.”
  2. Dodelijk coronavirus laat familie Blok niet los: ‘Ons avontuur zit er helaas nog niet op’
    PREMIUM

    Dodelijk coronavi­rus laat familie Blok niet los: ‘Ons avontuur zit er helaas nog niet op’

    OOST-SOUBURG - De boodschappen hoeven niet meer aan de voordeur te worden gehangen, de mondkapjes mogen af. De verplichte quarantaine van de familie Blok uit Oost-Souburg zit er op, het avontuur nog lang niet. Van opluchting is nog geen sprake. ,,Hoe reageren mensen als ik moet kuchen in de supermarkt? Raken ze dan in paniek?”, is een van de vragen waar Henry Blok nog mee worstelt. ,,Ik hoop niet dat mensen keihard wegrennen als ze me zien.”