Volledig scherm
Eline Klompe: ,,Ik vind het niet erg om tussen mannen te functioneren.'' © Ernesta Verburg

'Nu kan ik met vader meedenken'

Je kunt opgroeien tussen de spruiten en suikerbieten, maar daarmee ben je nog geen boerin. Eline Klompe (18) uit Dreischor volgt de hbo-opleiding tuin- en akker-bouw aan de Aeres Hogeschool in Dronten. Haar droom? Het bedrijf van haar familie voortzetten.

Eline heeft een pittig jaar achter de rug. Ze was net 17 jaar toen ze op kamers ging, ver weg van huis, in Dronten. Ze begon aan een hbo-opleiding waar je de studiepunten bepaald niet cadeau krijgt. Ze zat vaak van half negen 's ochtends tot kwart voor zes 's avonds in de collegebanken en liep twee dagen per week stage bij een akkerbouwbedrijf. Veel studiegenoten haakten af, maar Eline hield vol. Ze haalde alle vakken in het eerste jaar, op eentje na. Ze heeft inmiddels haar propedeuse op zak. ,,Het was heftig", blikt ze terug. ,,Soms viel ik 's avonds na het eten snel in slaap."

Eline groeide op tussen de spruiten, kapucijners, uien, suikerbieten en aardappels. Haar vader Gillis heeft een akkerbouwbedrijf bij Dreischor, dat al tien generaties in de familie is. Hij vormt een maatschap met zijn neef, die even verderop een boerderij runt. De twee akkerbouwers delen de grond en de machines. Eline helpt regelmatig mee in het bedrijf. In de weekenden helpt ze met het verpakken van de spruiten. Afgelopen zomer reed ze dagenlang op de trekker, om de aardappels binnen te halen. Ze genoot ervan. ,,We probeerden met z'n allen om de producten zo goed mogelijk in de schuur te krijgen. Dat vind ik mooi. En ik houd van het werken in de buitenlucht. Je moet mij niet in een kantoor zetten."

Tot twee jaar geleden had Eline nog geen idee hoe haar toekomst eruit zou zien. Een opleiding verloskunde lag net zo voor de hand als een toekomst in de akkerbouw. ,,Mijn broertje roept al van kleins af aan dat hij boer is, maar ik had nooit nagedacht of ik misschien ook die richting op wilde. Toen ik naar de open dag van de opleiding in Dronten ging, wist ik het meteen. De sfeer op school past goed bij mij." Ja, ze zit nu met veertig jongens in de klas, en drie meiden. ,,Ik vind het niet erg om in een mannenwereld te functioneren. Jongens zijn vaak makkelijker in de omgang dan meisjes."

Volledig scherm
© Ernesta Verburg

Tijdens de lessen in het eerste jaar voelde Eline zich steeds meer thuis op de opleiding. Ze leerde over de agrarische sector, over wetten en regels, planten en gewassen, gewasbescherming, maar ook over de technische eigenschappen van landbouwmachines. ,,Soms had ik het gevoel dat ik een achterstand had, omdat de jongens uit mijn klas precies wisten hoe het op het bedrijf van hun ouders werkte. Ik was daar nooit zo mee bezig. Nu ik deze opleiding volg, vraag ik veel meer aan mijn vader hoe hij dingen doet." Eline en haar vader discussiëren zelfs over nieuwe kansen voor het bedrijf. ,,We hadden het op school over hoe je een bedrijf kunt ontwikkelen. Dat je bijvoorbeeld je eigen friet kunt produceren, direct van het land. Zo verkoop je een product met een verhaal aan de mensen. Ik vroeg aan mijn vader of dat ook iets voor ons zou zijn. Dat vindt 'ie heel leuk. Hij werkt hard en vindt daardoor niet altijd ruimte om nieuwe dingen te ontwikkelen. Door mijn opleiding kan ik meedenken over de toekomst van ons bedrijf."

Schoolboerderij

Praktijkuren zijn er volop tijdens de opleiding. De studenten draaien mee op een 'schoolboerderij' die vlakbij de hogeschool staat. ,,We leren er hoe machines werken. We moeten bijvoorbeeld een wagen aan een trekker bevestigen, of we leren hoe je de bestrooiing van de kunstmest moet afstellen, of welk soort kunstmest je het best kunt gebruiken." De eerstejaars studenten zetten ook een eigen teelt op. ,,Ik heb bittere komkommers geteeld, waar op de hogeschool van Arnhem en Nijmegen stoffen uit gewonnen zijn om diabetes type 2 te verminderen."

Eline liep in het eerste studiejaar twee dagen per week stage bij een boerderij in Flevoland. ,,Dat was ook een spruitenboer, net als mijn vader. Ik kon dus mooi de verschillen zien tussen zijn manier van werken en die van mijn vader. Dat was heel leerzaam." Aan het eind van het tweede jaar staat een buitenlandstage op het programma. ,,Ik wil naar Zuid-Afrika", weet Eline nu al. ,,De akkerbouw is daar nog heel erg in ontwikkeling. Ik denk dat ik mijn kennis daar goed kan toepassen. En van zo'n stage word je een ander mens."

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Brexit
    PREMIUM
    column maikel harte

    Brexit

    Het was een tijdje onder sommige politici best populair om te roepen dat je de EU maar beter kon verlaten. Niet alleen in Nederland, maar in meer Europese landen. Door het aantrekken van de economie en natuurlijk vooral door dat gedoe in Groot-Brittannië is het nauwelijks nog een issue. De Brexit is uitgelopen op een farce. Het enige leuke eraan is dat de voorzitter van het Britse Lagerhuis John Bercow met zijn charismatische manier van voorzitten hilarische televisie oplevert.