Volledig scherm
Bertie Steur op haar bedrijf in Renesse. © Ernesta Verburg

Boer zijn is zweten en hollen, maar ook stilstaan en genieten

Boerin Bertie slaakt een kreet. ,,Eeew! Een teek! Op m'n arm, dat heb ik nog nooit gehad! Roos, Roos! Kom eens helpen, ik heb een teek!" Gruwelend plukt Bertie's vriendin Rosita de teek met een tang van haar arm. Bertie Steur in Renesse slaakt een zucht van verlichting. ,,Even in de gaten houden dat ik geen Lyme krijg. Nou. Welkom op de boerderij."

Teken: ook dat hoort bij het leven van een boer. ,,Ze kruipen gewoon je broekspijp in als je niet uitkijkt. Daarom moet je ook altijd je broekspijpen in je sokken doen." Teken en spierpijn. ,,O ja. Spierpijn. Altijd. Vooral in mijn rug. Je bent altijd aan het slepen met zakken van 25 kilo het stuk, en dan een pallet vol: da's 1100 kilo. Alleen toen ik een maand op dat eiland zat met Expeditie Robinson - toen had ik nergens last van. Als het echt te gek wordt, ga ik naar de osteopaat. Die zet alles weer netjes recht. Er zijn boeren die standaard na de oogst naar de osteopaat gaan. Want in die machines zit je voortdurend over je rechterschouder naar achter te kijken en de bediening zit ook rechts."

Stadsmensen hebben maar een raar beeld van het boerenleven, heeft Bertie tijdens Expeditie Robinson wel gemerkt. ,,Geen flauw benul. Dat ploegen betekent dat je de hele dag met de trekker op en neer rijdt bijvoorbeeld. 'Werkelijk? Hoe hou je het vol!'

Januari 2018 besloot ze te gaan vloggen. Op YouTube staan een paar filmpjes die ze maakte: Bertie die knollen rooit, Bertie die wintertarwe inzaait, de cichorei die ligt te wachten om verladen te worden. ,,Ik wilde gewoon eens laten zien wat ik nou eigenlijk doe. Een keer in de week een videootje maken en dat online zetten op mijn YouTube kanaal. Het zijn er uiteindelijk maar een stuk of zes geworden. Toen werd het gewoon te druk op het land. En in het weekeinde heb ik wel iets anders te doen. Ik heb tenslotte ook nog een gezin."

Boer zijn, dat is de geur van zon op je huid, van stront en grond en zweet. ,,Dan denk ik: deo!", lacht Bertie. ,,Weet je, ik denk dat mensen er niet bij stil staan dat grond een eigen geur heeft. Grond die net geploegd is heeft een heel eigen geur. En de geur van bieten die net gerooid zijn, van stro als je de gerst of tarwe net gecombined hebt, van mest."

Boer zijn, dat is vooral hard werken, met één oog naar de lucht: gaat het regenen? Blijft het droog? Met boerenwijsheden en weerspreuken heeft Bertie niet veel op. ,,Ik kijk niet of de zwaluwen laag vliegen hoor. Dat is uit een andere tijd. Het weerbericht is veel accurater. Daar zit wetenschap achter. Ik kijk wel op buienradar", zegt ze nuchter.

Nuchter of niet, boerin Bertie is niet immuun voor de schoonheid van het platteland. ,,Als het voorjaar is en alles is ingezaaid, het land ligt er mooi strak bij en je ziet de eerste groene stipjes al komen... Dan weet je: straks staat het gewas hier mooi boven."

De ochtend is haar favoriete moment. ,,Als het helemaal stil is. Die rust. Dat de dag nog op gang moet komen en alles nog anders ruikt, fris van de nacht. De geuren van aarde en planten, nog niet vermengd met geuren van menselijke activiteit. Heerlijk."

Soms rijdt ze naar de akker om te kijken hoe het vlas bloeit. 's Morgens: dan is vlas het mooiste, als de bloemen open staan en het blauw het felst is. ,,Als de tarwe in de aren staat, dat is ook mooi. Dan verschiet de kleur van donkerder naar licht groen. Een ander zal dat niet zien, denk ik. Die kleur is prachtig. En ook de wetenschap: de oogst komt eraan. Dan gaat het een beetje kriebelen, ja."

Boer zijn is hollen of stilstaan. ,,Je zaait, je mest, je bestrijdt het onkruid. In de oogsttijd zijn er dagen achtereen dat je om 7 uur de deur uit gaat en om 12 uur 's nachts pas weer je laarzen uit kunt doen. Er zijn jaren dat je vreselijk aan het modderen bent met oogsten, dat je met je trekker bijna vast staat en alles nat en zwaar is. Dat is ook wel heel erg boer zijn. Dit jaar hadden we prachtig oogstweer. Vroeger dan anders kon ik mijn ploeg schoonspuiten en wegzetten. Alles wat ik wilde zaaien, is gezaaid. Daarmee is het jaar rond. Alles ligt klaar voor het voorjaar. Nu komen de stille weken."

Volledig scherm
© Ernesta Verburg
PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement