Volledig scherm
Waleed Al Haj Ali is dolgelukkig dat hij zijn moeder Syria sinds vorig jaar weer bij zich heeft. Zelf vluchtte hij 3,5 jaar geleden vanuit Syrië naar Nederland. © Marieke Mandemaker

Boeijerstraat in Bruinisse: Arabisch eten tijdens de straatbarbecue

buurtenBRUINISSE - Er staan huurhuizen en koopwoningen in de Boeijerstraat in Bruinisse, maar dat maakt voor de bewoners niet uit. Iedereen zegt gedag tegen elkaar, of ze nou van Bru komen of ergens anders vandaan, zoals Syrië.

Via een reis door de woestijn, over de zee en verschillende asielzoekerscentra is Waleed Al Haj Ali (51) uit het Syrische Darra in Bruinisse neergestreken. Hier voelt hij zich veilig en kan hij een toekomst opbouwen voor zijn gezin. Hij woont in de Boeijerstraat in een huurwoning van Zeeuwland samen met zijn vrouw Khadijah (40) en hun kinderen Nidaa (18), Mohamad (16), Walaa (14), Hanaa (11), Siwaar (10) en Nour (7). En sinds vorig jaar is daar ook Waleeds moeder Syria (79) bijgekomen.

Dat Syria ook naar Bruinisse kwam, is mede te danken aan de buren, vertelt Waleed. Zo bood buurvrouw Ronic Weijenberg direct hulp aan. ,,Ze zei: ‘Maak je geen zorgen als je hulp nodig hebt.’ Ze heeft al heel voor ons gedaan. Zo heeft ze ervoor gezorgd dat we gordijnen en meubels kregen. Dat is hartverwarmend”, vertelt Waleed. Hij weet dat sommige mensen denken dat vluchtelingen naar Nederland komen, omdat ze geld willen verdienen. ,,We zijn hier niet gekomen voor geld. We zijn gekomen, omdat het niet veilig is in ons land.”

In Darra had Waleed dan ook een goede baan als scheikunde-, natuurkunde- en biologieleraar op een middelbare school. Khadijah was lerares op een basisschool. Dat werk hier voortzetten ziet Waleed niet meer gebeuren. ,,Vanwege mijn leeftijd heb ik moeite met het leren van de taal.” Hij werkt twee dagen in de week in de Ruilwinkel in Zierikzee en hij helpt op de Pontes Pieter Zeeman. Khadijah doet op haar beurt vrijwilligerswerk op de Meerpaal, de basisschool in Bruinisse, en ze helpt bij de TEC-klas voor vluchtelingkinderen in Zierikzee.

Volledig scherm
Annelieke Postema en Joost Deurloo zijn blij dat ze een tuin hebben voor hun zoontje Jens. ,,Ik geniet als ik met mooi weer de barbecues ruik en kinderen in de zwembadjes hoor plonzen", zegt Annelieke. © Marieke Mandemaker

Om beter contact te krijgen met de bewoners van de Boeijersstraat kwam buurvrouw Ronic, tevens dorpsraadslid, vorig jaar op het idee om een barbecue te organiseren. ,,Dat wordt gepromoot vanuit de dorpsraad om de leefbaarheid te bevorderen”, weet Annelieke Postema (30), die aan de andere kant van de Boeijerstraat in een koopwoning woont met haar vriend Joost Deurloo (33) en hun zoontje Jens (2). ,,In de straat van mijn zus, hier een paar straten vandaan, doen ze het ook.” Waleed en zijn gezin zorgen voor Arabisch eten tijdens de barbecue en dit jaar, in augustus, willen ze dat weer doen.

Annelieke woont sinds haar zesde in Bruinisse en wilde daar graag blijven. In de Boeijerstraat vonden ze vorig jaar een woning die aan hun eisen voldoet. ,,We wonen hier fantastisch: dicht bij het park en vlakbij mijn moeder. Als ik in de brandgang ga staan en zij staat in de tuin, dan zien we elkaar. Ook leuk aan dit dorp: ik ben nu zwanger van de tweede en als ik naar de supermarkt loop, spreken mensen me daarop aan. Dat vind ik wel gezellig. En als je aan het wandelen bent, zegt iedereen hallo tegen je.”

Maria Holtrop-Capelle (83) woont met haar man Sjoerd (84) midden in de Boeijerstraat. Ze is in de polder van Bruinisse geboren, vertrok met de ramp en woont nu alweer 27 jaar in Bruinisse. Dat dorp wilde ze naar terug, vanwege de cafeetjes en terrassen en het haventje, maar ook vanwege haar familie. Ze komt uit een gezin van 19 kinderen.

Volledig scherm
Sjoerd en Maria Holtrop-Capelle in hun tuin die Maria, zover als haar gezondheid dat toelaat, nog keurig onderhoudt. © Marieke Mandemaker

De Boeijerstraat is een rustige straat, vindt Maria. ,,Ik praat met iedereen, maar echt contact hebben we niet met de buren.” Ik ben wel vaak uitgenodigd door Waleed, maar het komt er niet zo gauw van om langs te gaan. Ze woont hier graag, maar als ze dan toch een ergernis moet noemen: ,,Het onkruid in het slopje hierachter. Zelf veeg ik mijn straatje schoon, maar meer kan ik niet vanwege mijn gezondheid.”

Quote

Onze buurvrouw heeft ervoor gezorgd dat we gordijnen en meubels kregen, hartverwar­mend.

Waleed Al Haj Ali
PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement