Volledig scherm
Marije van Eijk. © Maartje Brockbernd

Marije loopt graag hard: ‘Dan verlies ik mezelf in een goed boek’

van de straatFotograaf Maartje Brockbernd en verslaggever Robin Nanninga lopen wekelijks iemand tegen het lijf. Deze keer kwamen ze administratief medewerkster Marije van Eijk (30) tegen op de Mijlweg. 

,,Drie keer in de week probeer ik hard te lopen... Maar de derde keer schiet er nog weleens bij in. Het moment dat ik van de bank af moet stappen, is soms een dingetje. Het gevoel na het hardlopen, moe en gedoucht op de bank ploffen, motiveert me om het toch te doen. En ik luister e-books. Nu is dat Het Strandhuis van Suzanne Vermeer. In zo'n spannend boek kan ik mezelf helemaal verliezen. Dan heb ik niet door hoe zwaar het lopen is.

Ooit zou ik wel een keer een halve marathon willen lopen, maar dat staat nog niet zo concreet op de planning. Ik ben echt een mooiweerloper. Ieder jaar kom ik tot de vijftien kilometer. Dan begint het najaar en gaat het weer heel snel achteruit.

Ik ben aangestoken door mijn broer en zus. Die lopen ook. Zelf voetbalde ik tot een jaar of vijf geleden, bij Wieldrecht. Dat deed ik altijd meer voor de gezelligheid, met een hoop vriendinnen. Toen zij allemaal een eigen kant op gingen dacht ik ook: het is wel goed geweest.’’

Boomhut

,,Samen met vijf vriendinnen ga ik volgende maand reizen door Zuid-Afrika. Bij aankomst overnachten we gelijk twee nachten in een boomhut. Dat vind ik wel heel cool. We gaan pinguïns opzoeken, proberen walvissen te spotten. We gaan heel veel zien!

Quote

Een vriend heb ik niet, ik ben vrijgezel. Dat mag best in de krant hoor, kom maar op!

Marije van Eijk

Naast sporten en dingen doen met vriendinnen ben ik druk met mijn hond, een bruine labrador. Samen met hem hardlopen heb ik nog nooit geprobeerd, nee. Ik denk niet dat Bruno de aangewezen hond is. Hij is 42 kilo, net een beetje te zwaar. Het is echt een lobbes, enthousiast bij alles en iedereen.’’

Vrijgezel

,,Bruno heb ik eigenlijk samen met mijn vader. We kregen hem toen ik nog thuis woonde, maar ik ben zo ontzettend gek op dat beest. Dan haal ik hem op, blijft hij slapen. Een vriend heb ik niet, ik ben vrijgezel. Dat mag best in de krant hoor, kom maar op!

Ik werk in het Albert Schweitzer ziekenhuis, op de administratie. Voor nu is dat prima. Wat mijn ambitie is? Eigenlijk is dat vinden wat mijn ambitie is, haha. Ik probeer van alles uit in de hoop iets te vinden wat echt bij me past. Dienstverlenend bezig zijn, iets voor anderen doen, vind ik leuk.’’

Bekijk eerdere ontmoetingen in Van De Straat in het dossier.

Volledig scherm
Robin Nanninga (tekst) & Maartje Brockbernd (foto's) © Ilse van Driel

Elke ochtend up-to-date met het laatste nieuws uit Dordrecht en omstreken? Schrijf je hier in!