Boaz Timmermans
Volledig scherm
PREMIUM
© Boaz Timmermans

Verschilt de vakantie van nationale pispaal Willy van de reis die Nederlanders deze zomer maakten?

column Bob MaesEen dikke pluim voor het koningshuis. Afgelopen weekend lieten Willy en consorten zien dat ze Nederland verbinden. Links, rechts, complotdenkers, anti-vaxxers, Ajacieden, Feyenoord-fans, mondkapjesdragers, mondkapjesweigeraars, frieteters, patateters, amateur-virologen, echte virologen, team zout op de biefstuk, team geen zout op de biefstuk, influencers, Jan met de Pet: we waren weer even met z'n allen één. We spraken allemaal schande van de vakantie van Willem, Máxima en hun kroost in Griekenland.

  1. De boulevard is van iedereen, niet alleen van bewoners
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    De boulevard is van iedereen, niet alleen van bewoners

    Nog acht weken en dan is het zomervakantie. Lekker twee weken in een hutje op de hei. Ik weet niet of het typisch Zeeuws is, maar bij thuiskomst wil ik altijd gelijk naar het water. Eenmaal de watertoren van Souburg gepasseerd, slaan we niet rechtsaf naar huis, maar rijden we als vanzelf rechtdoor. Nog éven een rondje over de boulevard. Hoe afgemat we ook zijn, toch even kijken of de zee er nog ligt.
  2. Een belevingscadeau? Wat is dat nou weer?!
    PREMIUM

    Een belevings­ca­deau? Wat is dat nou weer?!

    Een belevingscadeau. Ik had er nog nooit van vernomen, tot ik de term het voorbije weekeinde in deze krant tegenkwam. Het stond in een verhaal over hoe vader op Vaderdag te verrassen. Stropdassen, sokken of een flesje Fresh-Up-aftershave zijn daarbij uit den boze. Neen, weten de ter zake kundigen, wij, vaders, vinden het leuker iets te ontvangen met een ‘persoonlijke beleving’, het liefst met een passend gedicht erbij. Een belevingscadeau dus.
  3. Eigenlijk had Rick van Drongelen wel een plekje in de EK-selectie verdiend
    PREMIUM
    Column Barry van der Hooft

    Eigenlijk had Rick van Drongelen wel een plekje in de EK-selectie verdiend

    We hadden het er donderdagavond nog over, met een stel jonge voetballers, bij ons in de tuin. Weet je nog, dat toernooi in Limburg? Daarna kwamen een paar anekdotes voorbij en werd er veel gelachen. Zo gaat dat. Toernooien zorgen negen van de tien keer voor mooie herinneringen en een grote glimlach. Zo gingen wij als spelertjes van Terneuzen met een bus naar het toernooi van Mifano, in het Brabantse Mierlo. Daar hadden ze altijd mooie, best grote trofeeën. Van die bekers die je de hele terugreis stevig vasthield.
  1. Een idiote sport door overbetaalde jongens beoefend

    Een idiote sport door overbetaal­de jongens beoefend

    Af en toe kijk ik weer eens een potje prutvoetbal. Dat doe ik telkens bij een WK of EK. Maar deze keer kan het me maar weinig bekoren. Het is een idiote sport beoefend door overbetaalde jongens. We kennen het wel ondertussen: brood en spelen, eten en amusement. Maar zelfs het amusement vind ik er dezer dagen niet in. De paar wedstrijden die ik heb gezien waren bedroevend: veilig en dus saai, geen voluit spel met risico's. Misschien ligt het aan het feit dat er ook veel nieuwelingen tussen zitten en omdat ik het voetbal nooit volg en opeens al die nieuwe koppen zie. Dus word ik geconfronteerd met het feit dat ik verouderd ben.

Columns