Peter Arno Broer
Volledig scherm
PREMIUM
© Peter Arno Broer

Reizen

column margot verhaagenWie verre reizen doet kan veel verhalen, zo luidt het spreekwoord. En dat is zo. Afgelopen week wandelde ik met Man en een rugzak langs de westkust van Portugal. Omdat de oudste Man nu in Lissabon woont, een mooie aanleiding en combinatie. We logeerden bij hem, aten heerlijke Portugese pastel de nata en namen hem mee uit eten in een ‘Cevicheria’. Een restaurant met alleen maar verschillende soorten ceviche op de kaart. Daarover later meer. Vervolgens reisden we per bus naar het startpunt van onze wandeltocht en liepen iedere dag zo'n 20 kilometer met bepakking langs een van de mooiste kusten van Europa met een prachtige zee en golven. Het lopen was vaak pittig met veel mul zand, stijgen en dalen. Soms liepen we door een kruidentuin met geuren en kleuren en soms over kliffen en stranden. 

  1. Een ongemakkelijk gevoel over grond
    PREMIUM
    column Marleen Blommaert

    Een ongemakke­lijk gevoel over grond

    Mijn tuin is groot en de grond is ‘van mij’. Eerder woonde ik in Den Haag en was de grond niet van mij. Ik had een appartement met erfpacht. Ik betaalde een schappelijk bedrag per jaar voor deze grond. Erfpacht vond ik een beetje ongemakkelijk. De zorg was niet geheel onterecht want na 10 jaar liep de erfpacht af en werd het bedrag wat ik betaalde aan erfpachtcanon (prachtig woord nietwaar) vertienvoudigd. Vervolgens verhuisden we naar Zeeland.
  2. Schoon Zeeland, vuil Zeeland
    PREMIUM
    column oscar garschagen

    Schoon Zeeland, vuil Zeeland

    Nog een laatste pre-flight-check in de Cessna Skyhawk en dan vol gas het hobbelige gras op van Vliegveld Midden-Zeeland, ook wel, lach niet, Zeeland Airport genoemd. Als de lucht grip krijgt op de vleugels worden we zachtjes opgetild, het Zeeuwse luchtruim in. Terwijl bevriende piloot Sander ontspannen onze veiligheid managet, spied ik het landschap af. Het Veerse Meer, de Manteling en de stranden ogen op afstand maagdelijk, maar dat is schijn. Langs de randen van het kwetsbare meer rukt de bebouwing op. Met dank aan geldzuchtige gemeenten. Nagenoeg geen strand is ongerept; hokjes, strandtenten en zelfs strandvilla’s vormen bijna een ketting van Vrouwenpolder naar Westkapelle. Windmolens verstoren overal het panorama.
  3. Met een ui onder de oksel naar de keuring
    PREMIUM
    Column Willem van Dam

    Met een ui onder de oksel naar de keuring

    We riepen ‘Beter langharig dan kortzichtig’, lazen De Hitweek, sabbelden soms aan stickies, draaiden Aftermath (What a drag it is getting old) van The Stones grijs - ha, de jaren zestig! In Amsterdam dansten de Provo’s rond Het Lieverdje, in de veilinghallen te Blokker deden The Beatles yeah, yeah, yeah, Phil Bloom verscheen in haar blootje op tv. Ach man, het leven was (met dank aan Remco Campert) vurrukkelluk; ‘Je stampte met je voet op de grond en er was een feest’, schreef diezelfde Remco Campert.

Columns