Volledig scherm
PREMIUM
Ondine van der Vleuten. © Mechteld Jansen

Ik keek naar de orgie van naakte Barbies

ColumnHet ding was enorm, met aan het ene einde van de pijp een zwart kunststof mondstuk en aan het andere een stuk boomstam. ,,Van een stam!”, roept de man aan de andere kant van het tafelkleedje door het rumoer heen. Ik knik instemmend. Dat had ik ook al gezien. Maar nee: stam als in ‘indianenstam’, verduidelijkt hij. Een soort vredespijp is het. Gemáákt door een stam. Fronsend monster ik de pijp, in mijn ogen meer een stuk mislukt huisvlijt van een eenzame boer. 

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. O wat is het fijn, een tuinterrorist te zijn!
    PREMIUM
    Column Ondine van der Vleuten

    O wat is het fijn, een tuinterro­rist te zijn!

    Een paar maanden geleden arriveerden ze dan eindelijk, de iepen waarmee onze nieuwbouwstraat gestoffeerd werd. Vanuit het stadhuis ontving ik nadere informatie: ‘slank opgaande zuilvormige iep, type Columella, met een wat open kroon’. Beetje een excuusboompje dus: zo’n boompje dat eruit ziet als een bang kind dat angstig in een hoekje staat en zich zo klein mogelijk maakt, de armpjes tegen het smalle lijfje aangeperst. Van mij had het wel wat woester gemogen!
  2. Alleen in hoogste nood
    PREMIUM
    COLUMN GUIDO VAN DER HEIJDEN

    Alleen in hoogste nood

    Ik tuur in de wc-pot. Twee spoelblokken? Welja, doe maar duur. Jo & Conny op de verjaardagskalender. Een tweeling? De trouwdatum van een bevriend stel? Zo ja, wie van de twee is de man, wie de vrouw? Een lesbisch stel, een homostel? Ik zie een scheef torentje van Pisa. Een souvenir. Ik vouw een stukje wc-papier op en stabiliseer het scheve torentje. Dat soort stomme dingen doe ik nou eenmaal. Hoewel ik uit een gezin van vijf kinderen kom, wist mijn vader altijd direct wie er verantwoordelijk was voor de knikkers onder de poten van het bed.

Columns