Playtime 20.22
Volledig scherm
PREMIUM
Playtime 20.22 © Benny Proot

Gamefestival Playtime 20.22 in Brugse Stadsschouwburg dompelt bezoekers onder in unieke sfeer: “We willen tonen dat gaming ook een echte kunstvorm is”

BruggeTijdens de derde editie van het gratis gamefestival ‘Playtime 20.22' tovert Cultuurcentrum Brugge de Koninklijke Stadsschouwburg opnieuw om tot een reusachtige gamehal, vol met verrassende spelinstallaties, indrukwekkende creaties en innovatieve ervaringen. “We willen tonen dat gaming ook een kunst is en bestaat uit totaalervaringen vol sterke verhalen, geniale muziek en adembenemende architectuur”, zegt projectcoördinator Peter Devisch. Wij gingen vrijdagavond een kijkje nemen.

  1. 35 jaar achter de toog van café De Kalvarieberg, dat viert Linda (53) met haar trouwe klanten: “Terwijl ze hun pint dronken, gaf ik mijn dochters hier de fles”
    PREMIUM
    Brugge

    35 jaar achter de toog van café De Kalvarie­berg, dat viert Linda (53) met haar trouwe klanten: “Terwijl ze hun pint dronken, gaf ik mijn dochters hier de fles”

    Ze was nog geen 18 jaar toen Linda Tavernier, nu 53, café De Kalvarieberg in hartje Brugge overnam. 35 jaar later ziet de waardin er nog altijd even stralend uit, gerespecteerd door haar vele klanten die zelfs van buiten Brugge haar bruine kroeg verkiezen. “Ik ben hier om tien uur ‘s morgens, om drie uur ‘s namiddags en om middernacht: mijn energiepeil lijkt soms oneindig”, glimlacht ze.
  2. 30 jaar in de worstelring is voldoende voor Brugs ‘fenomeen’ Bernard Vandamme (50): “Voor deze carrière heb ik alles opgegeven: vrienden, werk en relaties”
    PREMIUM
    Brugge

    30 jaar in de worstel­ring is voldoende voor Brugs ‘fenomeen’ Bernard Vandamme (50): “Voor deze carrière heb ik alles opgegeven: vrienden, werk en relaties”

    Twee geopereerde knieën, een gescheurde biceps en triceps en tal van andere kwaaltjes en ongemakkelijkheden: het is voldoende geweest voor worstelaar Bernard Vandamme (50) uit Brugge. Na dertig jaar kampt hij zaterdag zijn laatste wedstrijd in eigen land. Definitief dit keer. De hoop op een opvolger is weg. “Ik was ook graag advocaat geworden, maar ik heb voor een ander leven gekozen”, zegt hij.