Volledig scherm
Brugge pop up meli et melo: Astrid Van Pamele © Benny Proot

Astrid (32) opent winkel voor één week: “Klanten van webshop kunnen spullen hier voelen”

In de Academiestraat 14 in Brugge heeft Astrid Van Pamele (32) uit Hertsberge zopas de deuren geopend van Méli et Mélo. Dat is een interieurzaak die één week gebruik maakt van het pand.

Astrid Van Pamele nam haar intrek in The Box, de tijdelijke ruimte die de stad ter beschikking stelt van jonge ondernemers. “Ik huur de ruimte een week", zegt ze. “In die tijd hoop ik bezoekers wegwijs te maken in mijn aanbod. Dat zijn mondgeblazen glazen uit Italië, kussens uit Frankrijk en andere leuke interieurspullen die ik zelf heb gekozen in een warme retrostijl.” Astrid begon amper drie maanden geleden met haar eigen webshop, nadat ze jaren actief was als administratief medewerker. “Dit is echt mijn ding", zegt ze. “Het is een droom om zelf een eigen zaak te hebben. Hier proef ik er een week van. Het is anders dan de webshop, die ik uiteraard verder blijf runnen.” Dat het smaakt naar meer, mag duidelijk zijn. Tussen half november en half december keert Astrid terug naar deze locatie om het een maand lang te proberen. 

Méli et Mélo is elke dag, nog tot en met woensdag, geopend tussen 10.30 en 18.30 uur, op vrijdag tot 22 uur. Op zondag opent Astrid haar zaak tussen 14 en 18 uur.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Brugse cipier (52) vier maanden na aanval Tsjetsjeense vechtmachine nog steeds buiten strijd: “Zonder verandering vallen er vroeg of laat doden”
    PREMIUM

    Brugse cipier (52) vier maanden na aanval Tsjetsjeen­se vechtmachi­ne nog steeds buiten strijd: “Zonder verande­ring vallen er vroeg of laat doden”

    De cipier die vier maanden geleden rake klappen kreeg van de Tsjetsjeense vechtmachine Izyaur Mutaliev, weet nog altijd niet wanneer hij terug aan het werk kan. Vooral mentaal heeft Jan Sigmans (52) het moeilijk. “In het verleden lachte ik altijd met zaken zoals een posttraumatische stressstoornis. Nu besef ik wat het inhoudt. Maar één ding staat vast: ik keer 100 procent zeker terug naar de Brugse gevangenis”, zegt Jan, die hoopt dat de veiligheid van de cipiers in de toekomst omhoog gaat.