Volledig scherm
Leny en André Visser, broer en zus. Namens hun goededoelenstichting nemen ze de inventaris van huisjes op vakantieparken over. © Pix4Profs/Edwin Wiekens

Bredanaars geven afgedankte spullen uit vakantieparken een tweede leven

BREDA - Armoede? Ja die bestaat, zegt Leny Visser. “Ook heel wat Bredanaars kunnen de eindjes maar moeilijk aan elkaar knopen.” Voor die mensen zet Visser zich in. Samen met haar broer André snort ze afgedankte inventaris op bij bungalowparken om de spullen vervolgens gratis of voor een luttel bedrag weg te geven.

Druk met vanalles. Altijd bezig. “Ik kan niet stilzitten, moet constant wat om handen hebben.”
Leny Visser (57) uit Breda, afkomstig uit het een gezin van zeven kinderen. Enkele jaren geleden werd ze afgekeurd voor werk en ging ze zich richten op vrijwilligerswerk. “Ik organiseerde bijvoorbeeld darttoernooien voor het goede doel en riep samen met mijn broer André een stichting in het leven, ‘André’s Goede Doelen Darts’.”

Weggeven

Maar de dartsactiviteiten zijn verleden tijd. Leny en André hebben het roer omgegooid. “We waren een tijdje geleden op een Landal vakantiepark in Burgh Haamstede. Raakten aan de praat met de eigenaar die ons vertelde dat hij honderden tuinstoelen ging vervangen. We dachten, laten we ze overnemen en ze weggeven of voor een luttel bedrag verkopen. Dat mocht van de eigenaar.”

Broer en zus voegden de daad bij het woord en togen enkele keren naar Zeeland om het tuinmeubilair op te halen en in Breda aan de man te brengen. “Dat was een groot succes”, zegt Visser. Vandaar dat ze verder in gesprek zijn gegaan met Landal, dat 85 parken in binnen- en buitenland bezit en regelmatig complete inventarissen en meubilair in haar vakantiehuisjes vernieuwt. 

Quote

Het gaat om bedden, kasten, tafels en stoelen, televisies, koelkasten, potten en pannen en ga zo maar door

Leny Visser


Maar de ‘grote klapper’ moet later dit jaar zijn beslag krijgen. Het Landal-park De Lommerbergen in het Limburgse Reuver start met het vervangen van meubilair en inventaris in de vijfhonderd huisjes aldaar. Een operatie die het vakantiebedrijf over een paar jaar uitsmeert. “We zijn op dit moment met Landal in gesprek. Het gaat om bedden, kasten, tafels en stoelen, televisies, koelkasten, potten en pannen en ga zo maar door. In Prinsenbeek mogen we een loods gebruiken naast de kringloopwinkel aan de Haverdijk. We willen daar alles opslaan en we gaan weggeefdagen organiseren.” 

Sjouwwerk

Leny heeft een groep van vrijwilligers verzameld, vooral van haar eigen carnavalsband De Knijpers, die hand- en spandiensten verrichten en het sjouwwerk zullen doen. “En een transportbedrijf wil regelmatig voor ons een ritje maken.”
En dat allemaal voor het goede doel. Visser: “Voor mensen in Breda die het niet breed hebben. En mensen die een tijdje op straat hebben geleefd en nu weer opnieuw moeten beginnen en geen meubilair hebben. Ik vind dat we er voor hen moeten zijn, voor ze moeten zorgen zonder te oordelen.”

‘We vinden het zonde om meubels te vernietigen’

Volgens Robert Hoen, projectmanager bij Landal Green Parks, is de overeenkomst met Visser wat betreft Lommerbergen nog niet in kannen en kruien. “We zijn op Lommerbergen in voorbereiding van een grote vernieuwing. De vijfhonderd bungalows op dit park worden voorzien van een nieuwe inrichting. Maar we wachten nog goedkeuring van de afzonderlijke eigenaren. Zodra daar overeenstemming over is zullen we kijken wat we met de oude inventaris gaan doen.”
Gerede kans, zegt Hoen, dat Leny Visser en haar stichting ingeschakeld wordt om overtollig geworden meubilair op te halen. “We hebben vaker met haar samengewerkt en dat doen wij met meerdere goededoelenstichtingen. We vinden het zonde om meubels te vernietigen. Het gaat om spullen die vaak goed genoeg zijn om ze een tweede leven te geven.”

  1. Stikstofpaniek in Brabant. En de Belgen dan? Die hebben het ook niet makkelijk
    PREMIUM

    Stikstofpa­niek in Brabant. En de Belgen dan? Die hebben het ook niet makkelijk

    BREDA - West-Brabantse veehouders maken zich, net als het merendeel van hun Nederlandse collega’s, zorgen over de strenge stikstofregels die worden ingevoerd. Een aantal van hen kijkt met een schuin oog over de landsgrenzen: ‘Daar vliegen de stallen uit de grond. Wanneer zijn de Belgen aan de beurt?’ Alsof het in Vlaanderen voor de veeboeren zo’n feest is. ,,Jullie worden tenminste nog uitgekocht, wij worden gewoon weggepest.’’