1. Boze boeren en de kerk
    PREMIUM

    Boze boeren en de kerk

    Vorige maand zat ik tijdens een busrit van Vlissingen naar Amsterdam naast een akkerbouwer uit Zeeuws-Vlaanderen. Eén enkele reis bleek onvoldoende te zijn om een beeld te krijgen van de problemen waar de agrarische sector in Nederland tegenaan loopt. De vrouw vertelde dat boeren het water tot aan de lippen staat. De woorden stroomden in rap tempo uit haar mond. Ik hoorde over maatregelen die ingevoerd en afgeschaft worden, maar die steevast tot extra kosten en een groeiende papierwinkel leiden. En dat de overheid wispelturig beleid voert en voorbij lijkt te gaan aan de vakkennis van boeren. ‘Dát steekt’, aldus mijn reisgenote. ,,Als je een boer niet meer hoort klagen, dan gaat het echt fout”, vertrouwde ze me toe. Ik ging opgelucht verzitten. Maar een Malieveld vol boze boeren, dat moet imposant zijn.
  1. Cultuuragenda prachtpodium voor religie
    PREMIUM
    Monnikenwerk

    Cultuur­agen­da prachtpodi­um voor religie

    ,,Gelukkig ze gaan erop vooruit”, riep iemand opgelucht door het auditorium bij het Catharijneconvent in Utrecht. Maar een paar rijen verderop klonk er gezucht, betrokken de gezichten en werd die mening beslist niet gedeeld. Ik illustreerde de ontwikkeling van reformatorische cultuur met verhalen van vrouwen. Deze vrouwen sprak ik in 2005 voor hun middelbare schoolexamen, opnieuw na hun studietijd en nu als dertigers.
  2. Over de Hemelvaart van Maria had ik zo mijn eigen gedachten
    PREMIUM
    column jan van damme

    Over de Hemelvaart van Maria had ik zo mijn eigen gedachten

    We liggen er al gestoppeld bij. Afgelopen zondag rukten er zelfs op Walcheren combines uit. Regen voorspeld, dan knijpen ze boven best een oogje dicht. Grote gele, rode en groene gevaartes trekken banen op de nog droge velden. Ze produceren een doordringende piep als ze op het veureinde moeten keren. Hun wolken van tarwe- en graszaadstof temperen de zonnekracht. Al maaidorsend kondigen de New Hollands, John Deeres en Massey Fergusons het einde van de Zeeuwse zomer aan.
  1. Over paaseieren en feestdagen gesproken
    PREMIUM
    monnikenwerk

    Over paaseieren en feestdagen gesproken

    Heeft u ’m gelezen? De column van Nynke de Jong in de PZC van 19 april 2019? Ze had het over The Passion, verstopeieren en daaraan gekoppelde angst voor verlies van Nederlandse cultuur en feestdagen. Zij schreef: ,,Tegen die hardnekkige groep die bang is dat onze feestdagen op de tocht staan, zou ik daarom willen zeggen: leer van The Passion. Vind je dat een bepaalde feestdag nogal stiefmoederlijk behandeld wordt? Zorg er dan voor dat je het verhaal van die feestdag spectaculair kunt vertellen.” In dat laatste geef ik haar gelijk.
  2. Een dichtende Zwollenaar aan het Zwin
    PREMIUM
    Zeeland Geboekt

    Een dichtende Zwollenaar aan het Zwin

    ‘Zwollenaar aan het Zwin’ noemde Rogier de Jong een van de zeven Zeeuwse gedichten die hij mij liet lezen. ‘Naar/ dit land deze zee ben ik/ verhuisd dit is mijn erf dit is/ mijn deel nu dit is mijn thuis’, concludeert hij, tegenwoordig inwoner van Aardenburg, maar hij is dus van ver gekomen. In de oudste poëzie die ik van hem vond, in een aflevering uit 1972 van het literaire tijdschrift ‘Tirade’, was hij nog verder uit de buurt. Het gaat om een cyclus gesitueerd in Tomi, aan de Zwarte Zee, het oord waarheen Ovidius werd verbannen en waar hij tweeduizend jaar geleden stierf. De Jong liet de Romeinse dichter spreken: ‘Een zee zwart als/ inkt wat een/ troosteloos oord.’
  1. Vloeken in de kerk
    PREMIUM
    MONNIKENWERK

    Vloeken in de kerk

    Deze week sprak Piet van Sterkenburg, emeritus hoogleraar lexicologie, bij het Zeeuws Erfgoed over politiek correct taalgebruik. Het aardige is dat taal iets zegt over de identiteit van de gebruikers. Het geeft aan wat zij acceptabel vinden en wat te vermijden, wat ze taboe vinden. Nederland is een land van polderen, waar mensen steggelen en uiteindelijk tot overeenstemming komen. Wanneer politieke partijen met uiteenlopende ideeën samen willen regeren, kunnen de zaken vooraf maar beter niet al te scherp worden gesteld. Politiek correct taalgebruik kwetst daarom anderen niet en verhult wat erg gevoelig ligt. Het past dus bij Nederland.
  1. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is
    PREMIUM
    MONNIKENWERK

    Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is

    Evangelisch zingen is anders dan gewoon rechtdoor zingen, vind ik. In pinkster- of evangelische gemeenten is het repertoire anders dan in kerkdiensten. Er speelt een band, terwijl het gezang in traditionele kerken muzikaal wordt ondersteund door orgel- of pianospel. Maar die overduidelijke verschillen bedoel ik niet. Bij het zingen kan het ‘evangelische toontje’ worden getroffen zonder dat er een opwekkingslied of intro op gitaar aan te pas hoeft te komen. Gewoon, naast me in een mainstream kerk hoor ik het bij het zingen van een gezang ook wel. Wat is dat toch?
  1. Allerprettigst gelogeerd in Zeeland
    ZEELAND GEBOEKT

    Allerpret­tigst gelogeerd in Zeeland

    Voor ik één regel uit Max Havelaar las, had ik al een hekel aan de schrijver ervan. Allemaal vanwege dat hysterische pseudoniem: Eduard Douwes Dekker (1820-1887) noemde zichzelf Multatuli, ‘ik heb veel gedragen,’ volgens zijn eigen vertaling. Het zelfbeklag zat in al zijn vezels, en die neiging overschaduwt voor mij niet alleen zijn persoonlijkheid, maar hier en daar ook zijn schrijverschap. Heeft hij werkelijk zoveel geleden? En aan wie lag dat eigenlijk? Toch vooral aan hemzelf, is de indruk die blijft hangen als je Dik van der Meulens grote biografie ‘Multatuli’ leest. Maar de bijna altijd opgewonden auteur beleefde een paar ontspannen momenten in Zeeland.