Volledig scherm
Maggy Hopman heeft een moeder met dementie © ROBIN UTRECHT

'Het is jammer dat ik met mama
geen herinneringen kan delen'

Maggy Hopman (48) heeft een moeder die dementie heeft. Hoe vereeuwig je nieuwe geluksmomenten als herinneringen uit het verleden vervagen? Vanavond vertelt ze in het live televisieprogramma ‘Herinneringen voor het leven’ over de impact van de ziekte.

,,Mijn moeder speelde vroeger een belangrijke rol in mijn modezaak. Een paar weken geleden vroeg ze opeens: ‘Heb je ook een baan?’. Dat stukje van haar leven is weggevaagd uit het geheugen. Op zo’n moment huilt mijn hart.

,,Haar herinneringen gaan zó ver terug dat wij er geen onderdeel van zijn. Ze gaan over haar jeugd, de buurt waarin ze opgroeide, mijn opa en oma die ik niet gekend heb. Ik probeer vaak dingen uit een recenter verleden met haar te bespreken. Maar dat verwart ze met haar eigen jeugd.

,,Er zijn zoveel herinneringen waarvan ik het jammer vind dat ik ze niet met haar kan delen. Ik heb twee puberende zonen. Ik zou haar willen vragen hoe ik op die leeftijd was en hoe zij dat in de opvoeding deed.

Quote

Er zijn zoveel herinnerin­gen waarvan ik het jammer vind dat ik die niet met haar kan delen

Maggy Hopman

,,Mijn oudste broer overleed vijftien jaar geleden. Daar spreekt ze nauwelijks over. Haar enige zus is twintig jaar geleden overleden. Ze wacht nog dagelijks tot die langskomt. Aan de andere kant denk ik: we hebben mama nog en krijgen veel liefde van haar. Dat is een troost.

Regie

,,We hadden een sterke, zelfstandige moeder die er altijd voor ons was. Tien jaar geleden zagen we de eerste verschijnselen van dementie. Ze wilde er nooit over praten of meewerken aan onderzoeken. Vroeger zei ze: ‘Ik bid elke dag dat mijn hoofd goed blijft’. Dat was haar grootste angst.

,,Het is moeilijk om de regie over haar leven te pakken. Als kind weet je niet wanneer je moet ingrijpen. We leggen alles langs de meetlat van liefde, waardigheid en veiligheid.

Volledig scherm
Maggy Hopman zorgt er altijd voor dat haar moeder en mooi en waardig uit ziet © ROBIN UTRECHT

,,Ze zit nu twee jaar op een gesloten afdeling van een verzorgingshuis bij ons in het dorp. Ze heeft een klein appartementje met een bed en wat meubels uit haar oude huis. Het was een hele strijd om haar zover te krijgen.

,,Ik vind het afschuwelijk om daar te zijn. Ze zit tussen mensen zonder levenslust, met dementie in een vergevorderd stadium. Zelf is ze nog heel kwiek. Daarom nemen we haar altijd mee naar buiten. Een stukje rijden, terrasje pakken, gebakje eten, naar de kapper, foto’s van de kleinkinderen bekijken of bij ons thuis koffie drinken. Ik zorg er altijd voor dat ze er mooi uitziet. Daar ontleent ze haar waardigheid aan.

,,Afscheid nemen is altijd een moeilijk moment. Ik doe dat nooit. Ik kan haar niet terugbrengen naar de afdeling. Dat doen mijn man of zoons.

Schuldgevoel

,,Nog steeds heb ik soms een schuldgevoel. Vooral als ze weer terug is op de afdeling en de deur dicht gaat. Dat vindt ze erg. Ze was een markante dame die haar eigen leven regelde. Nu voelt ze zich vaak opgesloten. Ze vindt dat ze daar niet thuis hoort. Als ze boos en verdrietig is, gaat ze op haar kamer zitten en doet de deur op slot. Ze zegt vaak: ‘Er is iets niet goed in mijn hoofd hè?’.

Quote

Als ze terug is op de afdeling en de deur gaat op slot heb ik soms een schuldge­voel

Maggy Hopman

,,Ze herkent mijn broer en mij nog wel. Bij ons is ze altijd rustig. Van elk moment maken we zelf een herinnering door haar een geluksmoment te geven. Ze kan uren tussen ons in zitten, luisteren en genieten. Haar ogen stralen of ze begint te zingen. Dat zijn de kleine momenten waarin ze heel gelukkig is. Daar maken we veel filmpjes en foto’s van.

Volledig scherm
Maggy Hopman heeft de fundamenten van haar opvoeding laten vereeuwigen in een tatoeage © ROBIN UTRECHT

,,Ik heb een tatoeage laten zetten als blijvende herinnering. De belangrijkste fundamenten in mijn opvoeding, liefde en geloof, heb ik vereeuwigd met een hart en kruis op mijn linkerarm.

Niet bang

,,Ik ben niet bang voor het moment dat mama mij níet meer herkent. Ik geniet volop van wat we nu hebben, ook al wordt het elke keer een stukje minder. Ik heb geleerd om het leven te nemen zoals het komt en niet ver vooruit te kijken. Zorgen maken de angst alleen maar groter. Dat wil ik niet. Als mama bij me is, wil ik volledig van haar kunnen genieten.

,,De angst om zelf dementie  te krijgen, heb ik niet. Waarom zou ik me nu zorgen maken om het feit dat ik op mijn zeventigste misschien Alzheimer kan hebben? Ik ga ervan dat tegen die tijd een medicijn is uitgevonden. Er moet wel veel meer geld komen voor onderzoek. Daar ga ik voor strijden.’’

‘Herinneringen voor het leven’, Alzheimer Nederland en AVROTROS, vanavond, 21.25 uur, NPO1.

Volledig scherm
Maggy Hopman is niet bang dat ze zelf ooit dement wordt © ROBIN UTRECHT

Hoe kun je als dement persoon de weg naar huis terugvinden?

  1. Fiasco dreigt voor slager na ludieke guldenactie: ‘Maar ik had dit nooit willen missen’

    Fiasco dreigt voor slager na ludieke guldenac­tie: ‘Maar ik had dit nooit willen missen’

    Een ludieke actie van een feestvierende slagerij om klanten nog één dag met guldens te laten betalen, eindigt mogelijk met grote financiële gevolgen. Wat blijkt: slager Johannes Hoekstra kan de verkregen guldens niet inleveren, omdat De Nederlandsche Bank geen guldenbiljetten van bedrijven meer accepteert. ,,Dat is heel vervelend, maar één ding is in elk geval zeker: dit weekend pakken ze ons niet meer af.”