Volledig scherm
PREMIUM
Het Thomashuis in Kruiningen bestaat tien jaar; vlnr. Kris, André, Mattie, René (met hond Kaidyn), Youandi, Anne, Rémon, Monique, Daniella en Adrienne. © Marcelle Davidse

Kris en André zijn er dikke vrienden geworden. In het Thomashuis leven ze als in een groot gezin

KRUININGEN - Tien jaar geleden sprongen René en Monique van Manen in het diepe. Ze lieten hun leventje in Veenendaal achter zich en begonnen een Thomashuis in Kruiningen. Een ‘Ik Vertrek’ in alle opzichten, mét bijbehorende hoogte- en dieptepunten. 

In de grote huiskamer in de voormalige boerderij aan de rand van Kruiningen staan op de tafel nog wat ontbijtspullen. Sommige bewoners zijn laat deze ochtend. Ze hebben uitgeslapen na een drukke dag met een bezoek aan het spoorwegmuseum en een afsluitend feestmaal bij een hamburgergigant. De sfeer in huis is gezellig en ongedwongen, alsof je bij een willekeurig groot gezin aan tafel schuift. En dat is exact de filosofie van de Thomashuizen. Kleinschalige woonvormen voor mensen met een verstandelijke beperking waarbij het leven lijkt op wonen in een groot gezin.

  1. Nelleke groeide op in Kapelle: ‘Als ik over een landweggetje fiets, ruik ik mijn vader’
    PREMIUM
    Weer Even Thuis

    Nelleke groeide op in Kapelle: ‘Als ik over een landwegge­tje fiets, ruik ik mijn vader’

    In de Ooststraat in Kapelle staat een huis dat al vanaf de bouw, begin jaren 60, in bezit is van dezelfde familie. Nelleke Tessen-Van Liere (70) verhuisde in 1994 terug naar het huis waarin ze vroeger met haar ouders en haar zus heeft gewoond. In de tussentijd is er veel veranderd. ,,Kijk alleen al naar het dialect. Wij spraken vroeger allemaal Zeeuws met elkaar. Tegenwoordig wordt dat door jongeren nauwelijks nog gesproken.”