Luc Van der Kelen maakt eerste balans op: “Nooit dichter bij de dood gevoeld dan in dit virussenseizoen”

Een griepje. Paniekzaaierij. Ik hoor het Maggie nog zeggen, helemaal in het begin van de epidemie. Begin maart, toen keken we nog verwonderd naar wat er gebeurde in Wuhan in China of in Bergamo. Maar die Chinezen, dat leeft met miljoenen op een vierkante meter, en ordelijk bestuur, zullen de Italianen het ooit leren? Velen dachten er zo over, toen we haast letterlijk overvallen werden door het virus.