Dirk en Ben Van Duppen.
Volledig scherm
PREMIUM
Dirk en Ben Van Duppen. © Philip Reynaers / Photo News

Dirk Van Duppen en zoon Ben. Afscheid van een vader, arts, politicus en dwarsligger: “Reken me af op wat ik voor een ander betekend heb”

Met trots en tranen in de ogen. Zo kijken vader Dirk (63) en zoon Ben (30) Van Duppen begin februari naar elkaar tijdens ons gesprek. Het zal het laatste interview van Dirk zijn. Hij heeft dan nog amper een paar weken leven in zich. De strijd tegen de pancreaskanker is de eerste en laatste die hij zal verliezen. Die tegen de Lange Wapper won hij glansrijk, de farma-industrie moest een deel van het Kiwimodel slikken. Een leven lang zette hij zich in voor zijn patiënten en Geneeskunde voor het Volk. “Je hoopt in het begin de dood nog een toer te kunnen lappen, te marchanderen. Nu ben ik blij dat ik straks, dankzij de euthanasie, zonder pijn kan vertrekken”, klonk het begin februari. Van Duppen overleed op maandagavond 30 maart. Zijn laatste interview, dat op 7 februari in onze krant verscheen, kan je hieronder integraal teruglezen.  

Er is veel te vertellen. De tijd tikt ongenadig hard. En dus praten we meer dan twee uur lang, geflankeerd door journalist Philippe Truyts die Dirk een politiek leven lang volgde en zoon Ben, één van drie oogappels. Ondertussen volgt vrouw Lief aan de eettafel het gesprek van op een afstand. Niet dat dat haar plaats is. Een heel leven stond ze stevig náást haar man, niet er achter. En al snijden de woorden soms diep, in het gezin zit niemand gebukt. Er wordt gelachen en het leven gevierd. Bij momenten herinneren enkel de honderden kaartjes vol steun ons eraan dat dit een afscheid is.

Het is vrijdag 30 augustus 2019 als je je doodsvonnis leest. Pancreaskanker, één van agressiefste, meest dodelijke in zijn soort. Wat schiet er door het hoofd van een arts die dat slechte nieuws ongetwijfeld te vaak zelf heeft moeten brengen?

Dirk: “Die diagnose heb ik zelf moeten lezen in mijn radiologisch dossier. Ik voelde aan dat het niet goed zat. In juni werd ik abnormaal moe. Mijn vrouw Lief nam bloed en uit het staal bleek dat mijn suikerwaarden hoog waren. We dachten aan diabetes type 2, het gevolg van overgewicht. Ik verloor tien kilo, klom geregeld op de fiets en toch bleven de suikerwaarden stijgen. De spieren ontwikkelden zich ook niet zoals je zou verwachten - ze worden afgebroken door de pancreaskanker, maar dat wist ik toen nog niet. Daarna heb ik een CT-scan van mijn buik en pancreas laten nemen.”

Quote

Omdat ik bij het ziekenhuis niemand kon bereiken besloot ik zelf mijn medisch dossier te bekijken. Daarin las ik mijn doodsvon­nis

Dirk Van Duppen

“Omdat ik bij het ziekenhuis niemand kon bereiken - volgens de receptie kon ik pas binnen drie dagen mijn huisarts bellen om de diagnose te horen, maar daar wilde ik niet op wachten - besloot ik zelf mijn medisch dossier te bekijken. Daarin las ik mijn doodsvonnis. Het is een rare positie waarin je je dan als dokter bevindt. Je kan je beter informeren, maar je weet ook: dit is het einde. Ik heb zelf genoeg patiënten met pancreaskanker gehad. Ik was compleet overstuur. Alsof ze met een hamer op mijn kop hadden geslagen. Daarna heb ik Lief gebeld. Ze heeft alles laten vallen op de praktijk en is naar huis gekomen. We hebben hier lang samen zitten wenen.”

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement